Als je geen pijn wilt

Als je geen pijn wilt, dan moet je niet iedere keer weer in je oude referentiekader gaan staan. Want die kan maar 1 ding doen: het uitschreeuwen van de pijn bij iedere keuze die buiten dat kader ligt.

Het oude referentiekader is een pijn-kader: het oude referentiekader heeft pijn aan alles wat makkelijk is, niets kost, eenvoudig is, en dus transparant laat zien dat alle mega-complexiteiten waar regering, structuren, banken en de basisinkomensstroming mee bezig zijn, totale nutteloze onzin zijn.

Zoals Dijsselbloem dus precies liet zien. Hij refereerde aan alle pijn die het oude volgens hem zou voelen, bij die stoute depositobank. Dijsselbloem liet het pijnkader van het oude, de belangrijkste stakeholder zijn. Ja, dat krijg je als je helemaal geen nieuw referentiekader hanteert, dan ga je de transitie die nodig is, omgekeerd aanvliegen: dan voel je alleen maar iedere keer de pijn van het oude referentiekader, omdat je jezelf daar steeds in laat vangen.

Advertenties