De beschermde staat laat alles oplossen

Het probleem is per definitie het antwoord.

Het bronprobleem is per definitie het antwoord.

Miljoenen mensen over de hele wereld heen, roepen het, en laten elkaar vervolgens zelfzuchtig alleen in dat geroep.

Huh? Wat?

Stap 1:

Laten we even helemaal overnieuw kijken, alsof het antwoord er nog helemaal niet is.

De wereld produceert het ene probleem na het andere. 2008 heeft laten zien dat er een diep geworteld mechanisme van instabiliteit in ‘het systeem’ ligt opgeslagen, dat ieder moment de kop weer op kan steken. Mensen worden angstiger en angstiger. En we zijn het antwoord op dit alles, kwijt. We kunnen het antwoord erop niet vinden.

Dit is dus de staat waarin de mensheid verkeert.

Als je ervan uitgaat dat er wel degelijk een antwoord moet zijn, dan zeg je dus, dat dat antwoord in onszelf verborgen ligt. Het is er wel, maar we kunnen het niet in onszelf vinden. We gijzelen het antwoord dus op de 1 of andere manier in onszelf, vandaar dat we het niet kunnen vinden.

Het antwoord ligt in gegijzelde staat in onszelf. Of misschien nog wel erger: in uitgestoten staat in onszelf, vandaar dat we het niet kunnen vinden, omdat we het zelf op de 1 of andere manier onbewust uitstoten in onszelf.

Dat is de staat waarin de mensheid verkeert.

Dat is de staat waarin het antwoord op alle problemen verkeert: ze ligt verborgen in onszelf, gegijzeld in onszelf, onderdrukt in onszelf, uitgestoten in onszelf.

Ok. Nu stap 2.

Nu ga je op zoek naar mensen die dat onderkennen, EN zeggen dat ze het antwoord al gevonden hebben. Het antwoord is dus

Ja, je las net 3 keer bijna hetzelfde……

Maar je kunt haar nog steeds uitstoten. Alle waarheden van het leven zijn vrij uitstootbaar door jouzelf; als je daar een of ander belang bij voelt.

Goed. Als iemand zegt het antwoord gevonden te hebben, dan is de vraag hoe je kunt toetsen of dat het antwoord ook echt is. Dat is heel eenvoudig: als we met dat antwoord de problemen daadwerkelijk niet meer zullen MAKEN. Dat is de toets. Een zeer eenvoudige toets.

En inderdaad, ons niets kostend bestaan, operationeel gemaakt in bestaansgeld, doorstaat die toets volledig. Alle probleemgebieden lossen erin op; de structuren, belastingen, armoede, de kunstmatige afhankelijkheid van de beurs, de kunstmatige afhankelijkheid van de economie, verhalen over elkaar, lossen erin op. De problemen worden er inderdaad niet meer mee gemaakt. En ze kost niets. Zelfs geen project.

Maar jij kunt dat antwoord nog steeds uitstoten. Je kunt haar uit de social fabric blijven stoten, haar weg blijven refereren, haar niet positioneren, haar doodzwijgen. Kortom: lekker je muil erover houden.

Ja, kijk dat maar in jouzelf aan.

Nu naar stap 3.

We zien nu dus dat bestaansgeld het werkelijke probleem op aarde is.

Ze is niet ‘de oplossing’. Nee, ze is het probleem. De staat waar ze in verkeert, is het probleem. Haar ontnomen staat, is het probleem. The state she’s in, is what all the problems create.

We hebben het werkelijke bronprobleem dus gevonden. En het bronprobleem is per definitie het antwoord.

Onze ontnomen, niets kostende, vrije levenstoegang, is het probleem.

En dus is ze het antwoord.

Net zo goed als de ontnomen vrijheid van vrouwen ooit het probleem was, en dus het antwoord: stoppen met ontnemen.

Net zo goed als de ontnomen vrijheid van zwarte mensen ooit het probleem was, en dus het antwoord: stoppen met ontnemen.

Maar nu moeten we nog 1 laagje dieper gaan zitten.

Stap 4

‘Stoppen met ontnemen’ moeten we verwoorden naar de juiste handelingstermen. En dat is: ‘Het individu moet beschermd worden tegen dit ontnemen’.

De onbeschermde staat van het individu is het ware bronprobleem.

En dan nu terug naar wat ik aan het begin van deze tekst schreef: ‘Miljoenen mensen over de hele wereld heen, roepen het, en laten elkaar vervolgens zelfzuchtig alleen in dat geroep.’

Miljoenen mensen roepen dat mensen hun basisinkomen zouden moeten hebben….. maar ze weigeren allemaal ook maar 1 euro maandelijks door te laten stromen, zodat in ieder geval een paar duizend mensen in hun midden in beschermde staat zijn. En ze weigeren te gaan crowd suen. Ze weigeren gewoon met zijn allen in iedere toonaard. Want de basisinkomensstroming is gewoon weer het volgende mannenverheerlijkingsverhicle geworden. Economen bij Tegenlicht die hun bla bla berekeningen mogen spuien (en Tegenlicht laat een beeld van verafgoding van de man zien: een grote ruimte, met een traplift omhoog, waar je hem goddelijk omhoog ziet gaan), filosofen die studenten vertellen dat ze een basisinkomen moeten gaan willen, de arme schatten, alsof zij de getergden op aarde zijn. En ga zo maar door…..

Ja, uit naam van die mannenverheerlijking moest het leven op aarde altijd in onbeschermde staat blijven. En al die mensen blijven elkaar er nog steeds aan opofferen. Vandaar dat ze allemaal het antwoord dat er al lang is, uitstoten. Hun mond erover houden.

Iemand ging zo ver, dat toen een man zijn bla-bla rente plasje op mijn schrijven kwam plegen en ik duidelijk maakte dat ik daar niet op in ging, omdat hij mijn werk eerst maar moest lezen, ze vond dat ik toch maar netjes met die plasjespleger in gesprek moest gaan. Ze stelde zich op als de redder van de plasjespleger, voelde daar dus een belang bij, waar ik aan opgeofferd moest worden, en of ik dus mijn levensenergie daar even gratis aan op wilde offeren, aan dat oeverloos oude domme gelul, omdat hij weigert mijn werk te lezen, en het gelul van andere mannen overal mee naar toe leurt en overal neerdumpt, het oude zo verder laat expanderen. En ieder mens wordt geacht zich op te offeren aan dat gelul, aan die oude plasjesplegers. Ja, sodemieter toch hartstikke op.

De onbeschermde staat van de mens, zodat mannen hun plasjes kunnen blijven plegen.

Als mensen die oprecht voor het basisinkomen zijn, iemand in hun midden daadwerkelijk van bescherming voorzien, hoeft die persoon nooit meer iets met al die plasjesplegers, en met al die schijnheilige vrouwen die eisen dat je je levensenergie aan die lullen opoffert.

De beschermde staat laat alles oplossen.

Ik heb het niet over de beschermde staat van ‘iedereen’, alsof we daarvoor moeten zorgen. Nee zeg, waarom zou ik moeten zorgen voor de beschermde staat van de agressieve vrouw en de agressieve man in dit voorbeeld? Ik denk er niet aan.

De beschermde staat van de oprechten.

Miljoenen mensen over de hele wereld heen, roepen het, en laten elkaar vervolgens zelfzuchtig alleen in dat geroep.

Advertenties