De intelligentie van een waardebeleving

Boolean betekent dat iets alleen maar de waarde ‘Aan’ of ‘Uit’ kan hebben. Zoals de schakelaar links of rechts van je deurpost bij binnenkomst bijvoorbeeld. En je weet wat je met die schakelaar kunt doen: het licht Aan of Uit zetten.

Natuurlijk kan je ook een dimmer hebben, dus dan is er geen sprake meer van ‘boolean’.

En je schakelaar of je licht kan ook kapot zijn, dus dan lijkt ie de hele tijd op standje ‘Uit’ te staan, maar hij is gewoon kapot.

Mijn keuzes rondom de souplesse van het samenleven zijn volkomen boolean. Dit betekent dat het absoluut onmogelijk is dat je er met mij ‘eerst nog even over wilt praten, voordat je besluit…..’. Ik heb daar geen enkele interesse in. Maar dan ook echt helemaal totaal niks nada geen interesse.

Sommigen vinden dat dwingend overkomen, denken dat ik met deze ‘aangenomen houding’ probeer af te dwingen dat je zonder meer voor de souplesse van het samenleven kiest.

Maar het is helemaal geen ‘aangenomen houding’ van me. Het is mijn waardebeleving. Ze staat bij mij echt Aan. Ik heb dus geen enkele interesse om me in het gebied te bewegen waar die waardebeleving volkomen afwezig is, Uit staat dus. De vragen die uit dat gebied komen zijn net zo waardeloos als dat gebied zelf.

Een waardebeleving heeft een boolean waarde: ze staat slechts Aan of Uit in je. Er is geen dimmer. Er bestaat niet zoiets als: ‘Ja, het is wel een beeeeeeetje mijn waardebeleving, maar toch ook weer niet helemaal.’ Dat is geen waardebeleving, dat is opportunisme en ‘zo de wind waait waait mijn rokje’. Dit is een plukhouding, die op zoek is naar de zoetsappige vruchtjes van iets, die worden dan uit mijn werk geroofd, en de rest wordt met een kaasschaaf weggeschaafd, mag niet aangeraakt worden in het gesprek. En of ik zo’n gesprek dan even interessant wil vinden alsjeblieft. Nee natuurlijk vind ik zo’n retestom gesprek totaal niet interessant, ga lekker iemand anders lopen vervelen.

Kijk, dat is nou de werking van boolean.

Ik heb er totaal geen probleem mee dat mensen voor opportunisme gaan of voor wat dan ook. Ook daarin ben ik volkomen boolean: bij mij staat dat Uit. Dus ik heb geen enkele interesse om gesprekken aan te gaan bij mensen waarbij dat Aan staat. Ik heb ook totaal geen interesse om die mensen gratis te gaan omtoveren of zo. Ook daarin ben ik volkomen boolean: dat staat bij mij Uit. Ik ben niet op zoek naar mensen om te bekleien, ik heb er geen enkele interesse in. Dat staat volkomen Uit bij mij.

Lend me your eyes I can change what you see, but your soul you must keep totally free (Mumford and sons; Awake my soul).

De waardebeleving van de souplesse van het samenleven staat in mij Aan. Ze heeft dus geen enkele verklaring in mij nodig. Mijn waardebeleving zelf is de totale verklaring. Ik heb dus ook geen enkele behoefte aan gesprekken met mensen die wel op zoek zijn naar verklaringen, want in hen staat de waardebeleving simpelweg Uit.

De meeste mensen zullen ontkennen dat de waardebeleving in henzelf Uit staat. Ze vinden zichzelf namelijk een veel mooier mens dan dat. Maar hij staat toch echt gewoon hartstikke Uit bij zo goed als iedereen. ‘Nee, nee, want ik ben echt VOOR het basisinkomen, dus die waardebeleving staat echt Aan bij mij’. Nee hoor, dat is gewoon een haal-verlangen, een soupeer-verlangen, een wens-verlangen, een ‘iets buiten mijzelf moet dat gaan doen’ verlangen. Dat is dus geen waardebeleving.

Een waardebeleving betekent dat je het zelf wilt leven. Er is niets of niemand buiten jou die jou daar een ‘opdracht’ of ‘een verleiding’ toe hoeft te bieden, het is een impuls in jouzelf. Het is iets dat Aan staat in jouzelf en echt als een urge voelt om zichzelf te leven.

Ik heb natuurlijk mega voelsprieten voor het totaal Uit staan bij zo goed als iedereen, van deze waardebeleving, terwijl iedereen maar wat graag doet alsof tie Aan staat in hen.

Overigens kan ik me heel goed voorstellen dat bij mensen die hun hele leven lang al in een hoekje vol met niks geduwd worden door de maatschappij, deze waardebeleving er helemaal niet (meer) is, dat er alleen maar een ‘haal-verlangen’ is overgebleven: ‘Ik wil godverdomme gewoon voldoende geld op mijn bankrekening hebben staan’. Een volkomen terecht terughaalverlangen; er moet naar jou terugkomen wat godverdomme gewoon van jou is. En ik begrijp dan ook echt niet waarom dat ‘godverdomme’ nu nog steeds niet massaal gehoord wordt.

Ik heb overigens wel een vermoeden, waarom dat ‘godverdomme’ niet massaal gehoord wordt: die oprechte stem heeft zichzelf namelijk laten vangen in allerlei ‘stromingen’ die zeggen ‘het voor je te gaan regelen’. Deze stromingen kanaliseren het verborgen leed, de verborgen stem, het verborgen ‘godverdomme’. Het leed raakt zo verborgen in het zich wederom verschuilen achter een getallen brabbelende man die zegt dat ie het economisch heeft uitgerekend ‘dat het echt wel haalbaar is, het basisinkomen’. Muisjesstil heeft het leed zich zo weer achter de rug van een systeem uitrekenaar verborgen. Die zegt tenslotte: ‘Refereer niet aan jouzelf, refereer aan mij, zeg dat ik waardevol ben, want kijk eens hoe goed ik dat systeem voor je kan uitrekenen’. En het muisjesstille leed vindt dat helemaal geweldig. Die heeft tenslotte geleerd dat je nooit aan jezelf mag refereren, dat je een waardeloze hoop vol met niks bent, dat je alleen maar kunt bestaan door ‘het systeem’ en door mannen die dat systeem dan even voor jou zitten uit te rekenen. Dus refereer vooral niet aan jouzelf, aan jouw economische eigen waarde van circa 1000 euro iedere maand (of meer), de economische waarde die je gewoon BENT, en waar zonder meer betaalmiddel voor beschikbaar gemaakt kan worden op jouw bankrekening. Kost niets, het is gewoon een getal in een spreadsheet.

Vraag maar even aan die systeem uitrekenende mannen, hoe zij aan hun hypotheken en andere leningen zijn gekomen: oh gewoon een getalletje dat bijgeschreven is in de grote gezamenlijke euro-spreadsheet, met tonnen tegelijkertijd…… daar hebben ze zelf geen enkele berekening voor hoeven te maken, voor het aanmaken van die tonnen…..  maar voor het geld van de mensen die ze ‘basisinkomisch aan het begeleiden zijn’, gaan ze wel ineens zitten rekenen… ach gut…….

‘Nee, nee, Astrid, daar zijn we nog niet aan toe, om aan onze economische eigen waarde te refereren’. Ah, mensen hebben dus nog steeds geen waardebeleving bij zichzelf en hun kinderen. Die staat dus nog steeds Uit.

In iedereen die op zoek is naar een man die het systeem voor hen uitrekent, staat de waardebeleving over het eigen bestaan en het bestaan van je kinderen nog steeds Uit. Vandaar dat je een schakelaar buiten jezelf zoekt: iemand die zegt dat jij heus wel het recht hebt om te bestaan, en dat het systeem echt wel dusdanig uit te rekenen is dat daaruit blijkt dat het kan; het bestaan van jou en jouw kinderen moet systemisch uitgerekend worden, volgens hen.

Dit collectieve proces gaat gewoon haar eigen gangetje en volgt volkomen de dynamieken van een massa bij wie de interne waardebeleving naar het eigen bestaan en het bestaan van ieders eigen kinderen Uit staat. Het lijkt natuurlijk alsof deze innerlijke waardebeleving naar zichzelf Aan staat, in een groeiende massa die zegt voor het basisinkomen te zijn, maar ze staat gewoon hartstikke Uit. De reden waarom de massa groeit is namelijk niet het innerlijke ‘godverredomme’, maar het feit dat er een willekeurige man op aarde gezegd heeft dat ie uitgerekend heeft dat het economisch echt wel kan, het basisinkomen. Een man die dus ieders eigen economische waarde gewoon weer uit het plaatje heeft weggeknipt. Iedereen dus gewoon weer heeft weggeknipt. De intrinsieke economische waarde van de massa die zich achter zijn rug probeert te verschuilen, heeft weggeknipt.

Iedereen heeft AL een economische waarde. Iedereen kent die waarde van zichzelf ook heel precies. Het is datgene wat je maandelijks nodig hebt om in leven te zijn. Dat is jouw economische waarde, voor de bestaanseconomie. En die economische waarde kan gewoon in betaalmiddel omgezet worden. Dit kost niemand iets. Er hoeft verder dus niet ‘aan het systeem’ gerekend te worden, want door ieders economische waarde gewoon in betaalmiddel om te zetten lost dat hele systeem op. Volkomen. De oude systeemdynamieken bestaan dus alleen maar bij de gratie van het blijven wegknippen van ieders economische waarde.

Pas als de massa het innerlijke godverdomme begint te ervaren is ze bij haar waardebeleving aanbeland. Een schending van een waardebeleving uit zich innerlijk namelijk in dat soort termen: ‘Wel godverdomme, en nou is het genoeg!’.

Hoe dit innerlijke godverredomme zich dan buiten zichzelf uit, dat is heel verschillend.

De oprechte woede die bij een waardebeleving hoort is niet alleen voorbehouden aan mensen die hun hele leven al weggeduwd zijn naar een hoekje vol met niks. Ook iedere have en/of hoogopgeleide met een oprechte waardebeleving voelt precies dezelfde oprechte woede, als die waardebeleving geschonden wordt. Die oprecht gevoelde woede is het innerlijke godverredomme waardoor je het niet meer pikt dat je door 150 totaal van de pot gerukte willekeurige totaal stupide mensen op aarde verteld wordt dat je jezelf ook als net zo’n randdebiel als hen zou moeten gedragen.

Een oprechte waardebeleving kijkt altijd dwars door al dat soort prut heen. Het is de intelligentie van de waardebeleving. Iedereen bij wie die waardebeleving Aan staat, heeft die intelligentie. Het is je natuurlijke onderscheidend vermogen.

De intelligentie van de oprecht ervaren waardebeleving heeft geen enkele economische term nodig. Het is een directe intelligentie. Kijk maar:

“Mijn waardebeleving IS dat iedereen zonder meer in levensvrijheid kan bestaan. DUS maken we daar iedere maand geld voor beschikbaar, dat is gewoon een getalletje in een spreadsheet, kost niets. DUS moet dat ook wel weer op de 1 of andere manier vanzelf weer oplossen, DUS laat het maar bij iedere transactie vanzelf weer een beetje oplossen, per 1/100 bijvoorbeeld. DUS als dat zo gebeurt, en wat dus aan NIEMAND iets kost, dan lossen DUS alle problemen op, maar ook alle structuren, alle bijbehorende belastingen, alle zorgverzekeraars, en noem maar op. Voor de mensen die in die structuren werken is dat geen enkel probleem, want vanuit bestaansgeld hebben zij ook hun betaalmiddel voldoende beschikbaar.”

Waar zie je de termen ‘economie’ of ‘economisch’ voorbijkomen in de vorige alinea?

Het ‘Dus’ van de intelligentie van de oprechte waardebeleving gaat overigens nog verder. Want je hebt net gezien dat alles maar dan ook echt alles oplost van het werkelijk samenleven naar die waardebeleving. Niet alleen de problemen lossen ervan op, nee, het hele systeem ook.

Het systeem wordt levensenergetisch (wat dus anders is dan financieel) dus volledig gedragen door de mensen die problemen ervaren. Want als je die problemen weghaalt voor die mensen, door dat geld beschikbaar te maken (wat niemand iets kost), dan lost heel dat systeem op.

De last van het systeem en de groeiende kloof tussen arm en rijk wordt dus volledig gedragen door de mensen die in een hoekje vol met niks zijn geduwd. Hun weggeduwde staat is wat dat alles draagt. Kan je nagaan wat hun waarde is………

Als je hen al die shit niet meer laat dragen, dus gewoon zonder meer voldoende betaalmiddel beschikbaar laat zijn, dan lost het totale systeem op alsook de kloofwerking. En dat is ook helemaal niet vreemd, want je hebt nu begrepen dat het hele systeem alleen maar die kloofwerking IS, het uitstoten van een groep mensen IS. Dus als je kiest te stoppen met dit uitstoten, dan kies je dus impliciet ook te stoppen met het systeem. Waar je dan dus niets meer voor hoeft te doen. Als je niet meer uitstoot, dan lost dat systeem vanzelf op.

Waar zie je hier een getallenbrabbelende man staan die aan het uitrekenen is dat ‘het systeem zo te vormen is dat het echt wel kan?’. Het systeem is gewoon opgelost.

De mens van wezenlijke waarde vinden, schakelt het systeem volkomen uit.

Ik heb geen enkele waardebeleving bij het systeem dat mensen de shit in duwt. Integendeel.

De intelligentie van de waardebeleving gaat nog verder. Want iedereen die zichzelf volkomen heeft geïdentificeerd met hun eigen totaal irrationele angsten over ‘duh economie’ (zichzelf dus geen mens ervaren, maar zichzelf een economie-drager ervaren, het is te triest voor woorden), hebben die intelligentie niet in zichzelf leven, want hebben die waardebeleving niet in zichzelf leven. En dus zullen ze zichzelf toch weer vast willen gaan klauwen aan het tegensputteren vanuit economische termen: ‘Maar dat kan allemaal niet, vanwege duh economie en duh inflazie en en en en ‘…..

Nou, daar knal je dan even deze twee absoluut aanwijsbare economische termen naar binnen:

  • Reken voortaan met Onze Economische Eigen Waarde (circa 1000 iedere maand), het aanmaken van dit geld wordt dus volledig geback-upt door onszelf: we zijn er zelf de onderliggende waarde van, we brengen het meteen de economie in.
  • De BestaansEconomie. De economie waardoor we bestaan (bakker, boer, gas en licht etc.). Het geld brengen we dus maandelijks direct de BestaansEconomie in. Er is dus totaal geen economisch probleem. Is er dus ook helemaal nooit geweest.

En dat van die inflaaaaaazzie: dat is net bij 1 van de eerste zinnen al doorboord: bij iedere transactie lost het geld vanzelf weer een beetje op. Het is gewoon een recycling proces van een niets kostend middeltje dat ons faciliteert.

Nu zullen velen zeggen: ‘Ja maar dit alles wat hier boven staat hadden we nooit zelf kunnen verzinnen’. Nee, dat hoeft toch ook helemaal niet. Het is er al. Het staat er al jaaaaaaaren. Er hoeft maar 1 iemand het wel te zien, het aan te wijzen, en iedereen heeft het dan vervolgens beschikbaar. Je hoeft het dus helemaal niet meer te verzinnen. Maar als jouw waardebeleving rondom de souplesse van het samenleven Uit staat, dan kan je het dus nog steeds niet volgen. Want dan lees je niet vanuit die waardebeleving, maar vanuit het tegensputterende oude in je hoofd, die echt werkelijk iedere mm prut die in je hoofd zit, ervoor gaat zetten: ‘Ja maar, en dit dan en dat dan’. Je bent het oude in jezelf dan aan het verdedigen tijdens het lezen.

Alleen een oprechte waardebeleving heeft de intelligentie om die oude prut zelf te willen laten liggen, herkent zichzelf in de gigantische opening die de waarheid van het leven zelf biedt aan die waardebeleving zelf.

De waardebeleving zelf is het totale antwoord.

Ze is volkomen boolean: ze staat Aan of Uit in je.

Je hoeft hiervoor helemaal niets ‘over’ het systeem te weten. Je hoeft dus door niemand meegenomen te worden in een uitleg over hoe dat systeem nu werkt, of hoe je uit moet rekenen of dat systeem jou nou wel kan betalen….. hou toch op zeg.

Je hoeft niet in het systeem daar buiten je te zijn. Je hoeft alleen maar in jouw bewustzijn in jouzelf te zijn. Daar ligt het pad dat is te gaan.

Als de waardebeleving voor de souplesse van het samenleven echt Aan staat in je, dan creëert ze vanzelf een pad in jouw eigen bewustzijn:

  • Ik ga voor de souplesse van het samenleven
  • Dus iedereen zonder meer voldoende betaalmiddel ZONDER iemand daarvoor te belasten. Gewoon geld beschikbaar maken dus. Kost niets.
  • Het hele systeem en belastingen en alle problemen lossen ervan op. Dus hee, dit is inderdaad HET antwoord dat we zochten.
  • En het vergt maar 1 programmeerregel: in de bankapplicaties inprogrammeren dat voortaan bij iedere transactie 1/x oplost, overgemaakt wordt naar de centrale bestaansgeldrekening.
  • En oh, ik kan dit zelf natuurlijk ook gewoon doen, maandelijks 1/x op laten lossen, lees: laten doorstromen als bestaansgeld. JEE ik kan er ZELF naar leven, direct al! Wat geweldig! Dan ga ik laten doorstromen naar mensen die ook vanuit de souplesse van het samenleven kiezen samen te leven, en dit dus ook doen.
  • En jee, dan zijn alle belastingen die we daar bovenop nog eens betalen altijd zinloos geweest. Nou, dat is een apart traject, om dat stop te zetten. Ik ga het vorige bolletje daar niet voorwaardelijk aan maken. Want het vorige bolletje is mijn waardebeleving, die kan en wil ik zelf leven. En het huidige bolletje dat je nu zit te lezen gaat over de agressie die de regering nutteloos naar mij uitvoert. Dat is dus een heel ander aspect.

En dit alles creëert dan ook weer een volgende diepte in jouw eigen bewustzijn:

  • Hee, de economie heeft er dus helemaal niets mee te maken
  • Hee, samenleven kost dus helemaal niets, heeft dus nooit iets gekost en zal ook nooit iets kosten
  • Hee, iedereen met een uitkering moet dus ONMIDDELLIJK met rust gelaten worden
  • etc.

En daarna volgt er dan weer een volgende diepte die zichzelf verklaart, etc..

En dat ik dit alles hier schrijf betekent dus niet dat ik aan het proberen ben mensen ‘zover’ te krijgen. Nee ik toon dat mensen die waardebeleving helemaal niet HEBBEN. En dat je dan dus echt geen contact met me hoeft te leggen. Ik ga niet met de non-intelligentie van het niet hebben van een waardebeleving aan tafel zitten. Het hele leven op aarde is al zo, ik hoef daar niet nog eens extra ontmoetingen voor in te plannen.

Pas als je bent zoals ik, is er een gesprek mogelijk. Als je dus oprecht een waardebeleving hebt bij de souplesse van het samenleven. Deze waardebeleving ervaar je in jezelf als GODVERDOMME bij alles wat er gaande is en een grote vreugde bij alles wat de waarheid van het niets kostende samenleven aanreikt: die is dan tenslotte helemaal in lijn met jouw oprecht ervaren waardebeleving.

Iedereen die op zoek is naar euforie in mijn verhaal: ‘Jaaa, zo wordt de toekomst heel lief leuk mooi en aardig’, heeft helemaal geen waardebeleving bij de souplesse van het samenleven. Die mensen hebben alleen maar een lastervaring bij alle troep van nu of bij de angsten voor de toekomst die hen aangepraat zijn: ze willen van die troep of van die angst af, ze willen zich gelukkiger kunnen voelen en het plaatje van al die troep past daar niet bij. Ze vinden het niet wezenlijk erg dat de souplesse van het samenleven er niet is, ze zoeken slechts een leuker, meer euforisch plaatje. De schending in ieder hier-en-nu die gaande is, vinden ze geen enkel probleem. De troep vinden ze alleen zo’n vervelend gezicht. Vandaar dat ze dan ook gewoon zitten te ‘wachten’ totdat iemand hen nou eens bij de hand neemt, ook al hebben ze nu al 1001 handreikingen gekregen.

Als je werkelijk een waardebeleving hebt bij de souplesse van het samenleven, dan ervaar je in- en in- diepe schending bij wat er in het hier-en-nu gaande is. Jouw wezenlijke waardebeleving wordt namelijk iedere dag opnieuw diep geschonden in de manier waarop het er nu aan toe gaat. Er worden mensen een hoek ingeduwd, uitgestoten, en noem maar op.

Dus denk je dat ik geïnteresseerd ben in een gesprek met mensen die menen mijn tijd te moeten verdoen met vragen stellen? Nee in dat soort waarde loze gesprekken ben ik totaal niet geïnteresseerd. Ik ga niemands schijnheiligheid legitimeren, schijnheiligheid die zich probeert te vermommen als vraag.

Ik ben hierin volkomen Boolean. Ik ben er niet in geïnteresseerd om je daarin ‘te veranderen’, te bekleien. Nee, ik ben gewoon totaal niet geïnteresseerd in al die totale nep die in de meeste mensen leeft.

Iedereen die de waardebeleving niet in zichzelf heeft leven, voelt zich geschonden door een uitspraak als in de vorige alinea. Ja dat is ook de bedoeling. Het is ook echt de bedoeling dat je dan wegblijft.

En als de waardebeleving zich wel degelijk in iemand begint te roeren, dan is er ook helemaal geen gesprek nodig. Je voelt dan zelf wel de impuls in jezelf waardoor je zelf iets gaat doen. En dan zie ik dat vanzelf wel in de nieuwe social fabric verschijnen.

 

Advertenties