De kunstmatig aangelegde ongelijkheid die voort zal duren

Als we vandaag collectief vanuit de normale souplesse van het samenleven gaan leven, dan zijn er 3 professionele groepen te onderscheiden:

  • Degenen die nu werk doen dat ook bij het normale samenleven nuttig zal blijven. Iedereen in de bestaanseconomie bijvoorbeeld. Bepaalde leraren. Luxe produkt verhandelaars. Etc.
  • Degenen die nu in de totaal nutteloze structuren werken. Die komen allemaal zonder werk te zitten. Dat noem ik hier ‘de zwarte laag’.
  • Degenen die nu al geen werk hebben.

Over de eerste groep hoeven we ons geen enkele zorg te maken. Maar over de derde groep wel degelijk. Want in de tweede groep heeft iedereen die daar werkt, hun leven lang kans gehad om zich sociaal gezien te ontwikkelen en hun talenten te ontwikkelen. Terwijl ze totaal zinloos werk deden, en dit alles met belastinggeld betaald werd, en ze daarbij ook nog eens tonnen extra geld voor zichzelf mochten aanmaken. Doordat zij hun talenten hebben kunnen ontwikkelen, hebben zij in de nieuwe situatie dus een mega voordeel, qua startpositie, vergeleken met heel veel mensen in de derde groep, die hun hele leven lang al nergens aan de bak zijn gekomen, zich dus niet professioneel hebben kunnen ontwikkelen, hun talentontwikkeling niet hebben kunnen ervaren, een positie waar ze altijd ingeduwd zijn, door de mensen uit die tweede groep.

Er zal dus wederom een roof-situatie gaan ontstaan, door de mensen uit de tweede groep, uit de zwarte laag over het leven heen. Een letterlijke verlenging dus van de resultaten van het uitstoten dat er nu al is.

En als het nou nog zo zou zijn dat die mensen in de zwarte laag er voor gaan staan dat iedereen met een uitkering onmiddellijk met rust wordt gelaten, gewoon, nu vandaag, en dat die dus mogen gaan en staan waar ze willen, doen wat ze willen, werken wat ze willen. Nee, dat doen ze niet. Ze zitten alleen maar aan hun eigen hachie te denken. Burgemeesters, wethouders, economen en politici die godverdomme zogenaamde basisinkomensproeven willen doen, WEER mensen met een uitkering willen gaan zitten analyseren, omdat ze zelf niets overzien, en alles wat hen al jaren lang wordt aangereikt, per se niet willen hebben, omdat hun ego daar niet tegen kan. Zie de pathetische triestheid van de ware bron van het patriarchaat.

Er is nu dus AL sprake van het herhalen van die roofpositie: die economen en zo, die die proeven doen, die verdienen er allemaal hun geld mee. Voor hun totale incompetentie. Want als je als econoom gewoon de economische waarde van ieders bestaan toepast, dan kijk je dwars door alles heen, hoef je geen proeven te doen. Maar dat weigeren ze dus. Jaar in jaar uit kiezen ze voor hun kleinzielige ego. Mannen-onder-elkaar ding. Kijk maar, naar al die mannen die met die proeven bezig willen zijn. Omdat ze totaal incompetent zijn, en dit willen uitleven, WEER, over de rug van de mensen met een uitkering.

Dus dat je het wel even in de gaten houdt. Dit voortgaande onrecht straks. Laten de mensen die inĀ die zwarte laag hun mond niet open hebben gedaan, maar asperges gaan steken om hun oude schulden af te betalen.

En dit geldt dus ook voor alle ‘nieuwe’ politici die nu het pluche willen gaan bekleden: voor hen geldt precies hetzelfde. Als ze niet refereren aan ieders onbetwistbare economische bestaanswaarde (het willen hebben over de economie, in plaats van over onze economische bestaanswaarde), dan zitten ze allemaal ook alleen maar in hun eigen kleinzielige ego-gebied te roeren; alles wat ze daar uit halen, dat vinden ze lekker.

Dat heel veel dingen onbewust gebeuren is een feit, maar het wordt een gevechtstuig, als het steeds weer als mismaakt excuus wordt gebruikt: ‘Ja maar, dat is onbewust gebeurd’. Daarmee wordt er steeds weer bescherming geboden aan het blijven doorgaan vanuit dat onbewustzijn, en worden de gedupeerden daar voortdurend aan opgeofferd: die worden niet beschermd, nee, de zogenaamde onbewustelingen worden juist beschermd, waarmee iedere transformatie gegijzeld wordt.

Advertenties