De reset in ons zelfbewustzijn

Als je het boek ‘Als de regering ineens oplost‘ hebt gelezen, dan weet je dat we aantoonbaar niets kosten, nooit iets gekost hebben en nooit iets zullen kosten. Ons niets kostend bestaansgeld laat dat zien.

Je weet nu ook dat de normale ervaring van de souplesse van het samenleven, de niets kostende souplesse van het samenleven, zo eenvoudig te faciliteren is, dat je broek ervan afzakt. Dus man, man, man, wat hebben we een nutteloze gezamenlijke geschiedenis achter de rug op aarde.

In deze lezing meanderen op een nieuwe manier door het leven heen, door samen te kijken wat bestaansgeld ons nu precies allemaal laat zien:

  • We kosten niets, hebben nooit iets gekost, en zullen nooit iets kosten.
  • De niets kostende souplesse van het leven is via bestaansgeld zo eenvoudig te faciliteren, dat je broek ervan afzakt.

Dus hoe gaan allerlei betekenissen nu veranderen?

We kijken nu bijvoorbeeld heel anders naar onszelf: we komen helemaal geen tekorten brengen, integendeel. En een ander ook niet. We kosten elkaar niets. Het nutteloze apparaat dat op het leven neer is gezet, kost alles. Maar dan ook echt alles.

Dus als het oude zichzelf steeds duurder blijft maken, dan weten we nu dat dit betekent dat het oude een nog grotere afstand neemt van het normale, een nog grotere afstand neemt van onze niets kostendheid. Een heilloze weg.

Zoals we dat bijvoorbeeld zien bij het bericht dat de zorgpremies weer omhoog gaan. Dat is dus wat alle bestuurders bij alle zorgverzekeraars en in de politiek samen realiseren: dat het ‘besturen’ van het leven, voor ons een steeds grotere afstand creëert tot onze niets kostende toegang tot zorg. Jaar in jaar uit, steeds verder. De ene keer gaat de eigen bijdrage omhoog, de andere keer de zorgpremie. Het is beiden: nog verder afstand nemen van ons niets kostend samenleven dat met bestaansgeld makkelijk gefaciliteerd zou zijn.

Een ander voorbeeld: het verhogen van de pensioenleeftijd: ook dat is een letterlijke afstandsvergroting tot onze niets kostendheid, een afstand uitgedrukt in extra jaren werken (totaal nutteloos, want we kosten niets).

Vanuit onze economische waarde die we zonder meer zijn voor de bestaanseconomie, uitgedrukt in ons niets kostend bestaansgeld, is het hele construct ‘zorgverzekeraar’ en ‘pensioen’, opgelost.

De bovengenoemde voorbeelden van zorgverzekeraars en pensioenfondsen benoemen we, maar het zijn niet deze voorbeelden zelf waar het om gaat, maar om wat de voorbeelden ons laten zien: dat is het exploreren dat we doen.

We laten het nieuwe zelfbewustzijn overal explorerend doorheen gaan: explorerend vanuit ons besef dat we nog nooit iets hebben gekost en ook nooit wat zullen kosten. Daarin passeert alles de revue: zowel het mooie als het lelijke.

Het pad is door de samenleefpioniers al gegaan, zowel in de fysieke wereld als in ons bewustzijn, en daarmee uiteindelijk ook ontdaan van de paden die niet nodig bleken te zijn; de reset in ons zelfbewustzijn is al gebeurd. Nu nog samen exploreren wat het toepassen van dit nieuwe zelfbewustzijn betekent.

Het nieuwe zelfbewustzijn zelf staat niet ter discussie: we kosten niets, hebben nog nooit iets gekost, en zullen nooit iets kosten. Bestaansgeld laat dat zien. Now let’s take it further from here…..

Dit gaat dus niet over dingen in de trant van: ‘Ze bedriegen ons, ze belazeren ons… ze.. ze.. en de bonussen van de bankiers moeten afgepakt worden…. en.. en… en.’…. Niets van dat alles. Het gaat om dingen die komen vanuit het nieuwe gebied dat je hebt leren kennen via het boek ‘Als de regering ineens oplost‘. We kijken vanuit daar verder. Letterlijk verder: het bereik van het leven is waanzinnig vergroot.

Advertenties