De rol die we niet meer verloren zijn

We zijn als mensen verkrampt tot een klaagrol in het samenleven.

De positie van ‘verzorgd worden door een regering’, een instituut buiten jouzelf, zodat je vooral zelf niet hoeft samen te leven, niet eens hoeft te weten wat dat is, alleen maar hoeft te klagen als je centjes denkt tekort te komen, ervaar ik als een behoorlijke trieste invulling van mens zijn.

Samen-zijn als aan te sturen economische eenheid: goedkope mensen van buiten naar binnen halen, en rijke mensen die binnen zijn, proberen te paaien binnen te blijven. En dat doet de regering dan voor je: die regelt mensen. Voor geld.

Goed, dat waren even formuleringen vanuit het oude.

Je weet al dat al dat geregel nergens op slaat. Het geld is er gewoon al. Het wordt gewoon aangemaakt, en kan direct als ieders bestaansgeld werken. Kost niets. Helemaal niets.

Stel je nu eens voor dat iedereen die met pensioen is (de groep mensen In Ons Midden die samen alle vrijheid heeft), ineens beseft waar het allemaal ten diepste over gaat. En dat is: hoe we onszelf tot alles verhouden. En in dit verhouden-tot is de diepste transmutatie te gaan (die overigens ontzettend eenvoudig is te gaan).

Laat ik eerst even de bekende ‘fouten’ herkenbaar maken. De fouten die ontstaan, als je het nieuwe vanuit het oude leest: dan ga je onbedoeld toch weer oude patronen herhalen, maar dan in een nieuw jasje.

Een voorbeeld hiervan gebeurt met de zin hierboven: ‘Zodat je vooral zelf niet hoeft samen te leven’…….. als je vol goede bedoelingen zit, maar vanuit het oude blijft komen, dan ga je allerlei oude initiatiefvormen in gang zetten (maar je denkt dat ze vernieuwend zijn). Dan kom je terecht in het brave ‘Ja, we moeten alles zelf doen, we moeten het niet aan de regering overlaten’. En dan ga jij, zonder alle middelen die de regering wel heeft, een moeizame weg, om het vooral allemaal maar ‘zelf’ te doen, te tonen dat je een brave samenlever bent.

Maar je hoeft helemaal niets te doen………..

Dat klinkt paradoxaal, maar als je het met het juiste vergelijkt, dan kan je het herkennen. Zwarte mensen zeiden toch ook niet: ‘Oh, we moeten natuurlijk zelf goed samenleven, we moeten het zelf doen, dat is het natuurlijk’………. Er werd hen diep onrecht aangedaan, door mensen die niet met hen normaal wilden samenleven.

En wie stonden er op, in de zwarte gemeenschap? Mensen die begrepen dat het nooit zou eindigen, en dat iedere volgende generatie daar aan opgeofferd zou blijven, als er geen halt geroepen zou worden. De juiste rol werd ingenomen. Het zich verhouden tot, veranderde. In mensen.

Oppervlakkig naar emancipatie kijken, doet je termen gebruiken als: ‘Voorvechters’. Omdat het altijd als gevecht van de emanciperenden gepositioneerd is geweest. Maar het ware gevecht was juist van de onderdrukkers. Die zijn altijd zo vet gefaciliteerd geweest in dat gevecht, dat ze helemaal niet meer hoefden te vechten tegen degenen die ze wilden kunnen misbruiken. En doordat mensen binnen de zwarte gemeenschap hun diepste rol begonnen te begrijpen, en in te nemen, werd dat gefaciliteerde gevecht in alle opzichten zichtbaar, expliciet. Er werd expliciet zichtbaar dat de uitstoter vet bescherming genoot, en de uitgestotene bescherming onthouden werd. Precies.

We hebben het nu over het gevecht tegen de volgende generaties. Het gefaciliteerde gevecht tegen hen. Zichtbaar gemaakt, doordat zichtbaar is gemaakt dat ze niemand iets kosten.

In de uitdrukking ‘de volgende generaties’, is ieder onderscheid opgelost. We hoeven daarin niet te onderscheiden of iemand een man, een vrouw, een homo, een hetero, een religieuze, niet religieuze, een witte, een zwarte, een wie dan ook is. Het is het samenleven van de volgende generaties, als geheel. Hun samenleven.

Het gefaciliteerde gevecht tegen de volgende generaties. We hebben dit zichtbaar gemaakt. Het heet ‘regering’, en Jeroen Dijsselbloem heeft het publiekelijk zichtbaar gemaakt. De meest makkelijk te implementeren keuze ooit, voor 18 (+)-jarigen….. maar Jeroen vindt dat alles en iedereen opgeofferd moet worden aan het grote inerte angstige wegkijkende geheel. De bevrijding van de next gen wordt daarin iedere dag opnieuw verder geofferd. En precies dat wordt dus gefaciliteerd: het offeren van het normale samenleven van de next gen.

Ik zet natuurlijk niet voor niets het samenleven van de volgende generaties in het midden. Want precies daarin ligt onze diepst verloren rol (nu niet meer verloren, want we hebben haar zichtbaar gemaakt, en daar neem ik je nu hier in mee).

Dan nu terug naar onze niet meer verloren rol. Zoom daarvoor weer even in op het beeld dat alle gepensioneerden zich ineens wezenlijk bewust worden van hun oorspronkelijke rol hierin. (Val niet in de valkuil om nu te gaan denken of ze dat volgens jou nu wel of niet zouden gaan doen, dat is niet waar het om gaat. Stap in het beeld zelf, dat heb je zelf 100% onder controle, dit beeld, het toepassen van beelden in jouzelf is niet afhankelijk van een ander.)

Maak nu een heel concreet beeld van alle gepensioneerden in Nederland, die een nieuw netwerk gaan laten ontsluiten, door iedere week samen te komen en alleen maar handelingsrepertoire met elkaar te bespreken. Want wat er moet veranderen, dat is al voor iedereen helder: voor 18(+) jarigen moet direct het normale samenleven worden geïmplementeerd: depositobank en bestaansgeld.

Het bespreken van het handelingsrepertoire (dat zichzelf daardoor vanzelf nog verder gaat uitbreiden), is de belangrijkste bewustmakende kracht nu in deze fase. En allicht gaat het er dan om, om dan ook daadwerkelijk tot het nieuwe handelen te komen. Zodra dat gebeurt, ontstaan er nieuwe ervaringen, en kom je daardoor tot wezenlijk nieuwe vervolggesprekken.

Tot zo ver niets nieuws, want die dingen had je allemaal al gelezen.

Maar nu gaat het om die innerlijke plek in alle gepensioneerden: hun eigen zich-verhouden-tot. Hoe ze zich verhouden tot het samenleven van de volgende generaties In Ons Midden, en tot alles wat hen niet(!) faciliteert.

Zij stellen zich dan op als de Wijzen. Wat niets met diploma’s of eigen ‘maatschappelijke’ geslaagdheid en dergelijke te maken heeft. Noch heeft het te  maken met spiri-talk: alsof je een wijs iemand bent, als je vaak het woord ‘spiritualiteit’ of ‘bewustzijn’ in de mond neemt. Nee hoor, als je je blijft afzonderen in subgroepen, die het voor zichzelf beter proberen te doen, maar je niet vanuit de essentie van het niets kostende samenleven komt, dan kom je helemaal niet vanuit een innerlijke plek van wijsheid, sla je juist de essentie van samenzijn nog altijd doelbewust over.

Het gaat om een lang verloren punt in onszelf, dat nu in 1 keer leidend is: je neemt vanuit de innerlijke plek van Wijsheid eigenaarschapsdeel om het samenleven van de volgende generaties onvoorwaardelijke bescherming te bieden tegen de oude wereld om hen heen, die volkomen uit het lood geslagen is. Volkomen.

Aan die wereld om hen heen hoef je niet te werken. Die gaan vanzelf last van zichzelf krijgen, als de volgende generatie In Ons Midden niet meer aan hen geofferd wordt.

Gepensioneerden hebben alle ruimte om zichzelf vanuit hun teruggevonden normale rol overal te blijven positioneren, waarmee ze een totaal nieuwe dynamiek op aarde brengen.

Dit is een beeld dat je je concreet kunt voorstellen. Vooral ook, omdat je weet dat gepensioneerden inderdaad de meest vrije mensen in onze maatschappij zijn. Ze mogen tenslotte ook gewoon bijverdienen en zo. Ze kunnen zich dus ook laten inhuren voor hun inspanningen vanuit het nieuwe gebied.

En nu je dit beeld helder hebt voor jezelf, en het innerlijke ons-verhouden-tot nu wezenlijk hebt zien veranderen hierboven, kan je beetje bij beetje indalen vanuit het ‘gepensioneerden-beeld’, naar jouzelf. En naar de next gen zelf. Want die dient hier zelf ook niet maar een beetje lijdzaam in te zitten tenslotte.

En nu wordt het heel simpel: je hebt jezelf de vraag te stellen, waarom je zelf niet al in de nieuwe netwerkvorm aan de slag bent gegaan. Je hoeft daarvoor helemaal niet te wachten totdat je gepensioneerd bent. Je kunt nu al jouw normale diepste rol innemen. De beschermer zijn van het normale samenleven van de volgende generatie In Ons Midden.

En jij denkt misschien wel aan 16(+)-jarigen, en niet zoals ik aan 18(+)-jarigen. Well….. you go for it. Het handelen en communiceren is waar het om gaat. Zo wordt de social fabric gevuld van precies datgene wat altijd weg moest blijven.

Heb er vreugde mee. Waarom? Omdat je al klaar bent, op het moment dat je je verloren rol inneemt, nu niet meer verloren. Daar ligt de diepste transmutatie waar het om gaat.

Het als volwassenen op je eigen persoonlijke problemen gericht zijn (‘help mijn spaargeld, help, mijn toekomstige pensioen, help ik, help, ik’), is de oude afgescheidenheid, die de gijzeling van de volgende generatie blijft eisen. Het is nu juist precies niet wat je moet doen. Het innemen van onze diepst verloren rol (nu niet meer verloren), is wat er moet gebeuren.

Door het goede te doen voor 18(+)-jarigen, die zich dan als een steeds groter aangroeiende groep op een normale manier de toekomst in groeien, doen we het vanzelf voor iedereen goed. Want alleen als het start, kan het verder groeien. Er moet dus gestart worden. En dan zal het vanzelf zo snel gaan groeien als dat het kan. En er zullen daardoor disruptieve momenten gaan ontstaan, waarmee een gestage groei ineens verandert naar een massale groei. Doordat het bewustzijn er wezenlijk door verandert.

We hoeven ons dus niet op onze persoonlijke probleem ervaringen te richten, nog op ieders persoonlijke ‘oplossingsrichtingen’, die ook allemaal maar een deel van alles beslaan, en dus net zoveel afscheiding in stand blijven houden. Het zit daar niet.

Het zit in het totaal. En daar hoef je niet een alles omvattend beeld voor te hebben. Nee, daar hoef je maar 1 nieuw kern element voor te kennen: dat gaat vervolgens helemaal vanzelf dwars door het oude totaal heen. En die nieuwe kern is:

Onze juiste, niet meer verloren rol, innemen, richting het samenleven van de volgende generatie In Ons Midden. Hen bescherming bieden tegen hun agressor, die zich ook In Ons Midden bevindt. Zorgen dat voor hen bestaansgeld en de depositobank er komt.

En het bieden van die bescherming, is heel eenvoudig. Het is het daadwerkelijk innemen van die verloren rol. Nu niet meer verloren. Zodra je haar inneemt, ben je klaar met je innerlijke transmutatie. Omdat het voorgoed is.

Zodra je de nu niet meer verloren rol inneemt, ben je innerlijk voorgoed verhuisd. En dan is ook alle ‘haast’ verloren: omdat je vanuit daar voorgoed verbindt in wijze netwerken. De oude verklaringen zijn daar verdwenen.

Wijsheid die vanuit niets anders komt dan het weten dat volwassenen zich niet moeten laten kleineren als mens tot het innemen van een verkrampte klaagrol richting instituten buiten zichzelf: ‘Zorg voor mijn geld, en belast desnoods de volgende generaties daar maar voor…..’ Nee…

Iedereen die zichzelf afvraagt of Nederlanders daar wel aan toe zijn, zit dus al meteen verkeerd te kijken. De vraag is alleen maar aan jouzelf. Het antwoord erop heeft niets met een ander te maken. Niets. Al zouden er maar 5 mensen wekelijks (or whatever) vanuit de niet meer verloren rol samenkomen, dan is vanuit daar alles al precies zoals het hoort. Capice?

En waarom begon ik het beeld nu met gepensioneerden? Is dat omdat ik denk dat ze dat zullen gaan doen? Nee hoor, ik denk dat die bijna allemaal een oud beeld van slachtofferschap in zichzelf meedragen: ‘Nu ik met pensioen ben, ga ik eindelijk eens genieten van mijn leven arme ik.’ No problem.

De reden waarom ik met het beeld van gepensioneerden begon, is omdat de Nederlandse psyche niet in staat is om op een directe manier naar zichzelf te kijken. Dat is er diep uitgeslagen in de Nederlandse cultuur. Het is wat ik steeds weer tegen ben gekomen. Nederlanders moeten altijd eerst horen dat iemand anders dan zijzelf het moeten gaan doen…… dus dat deed ik dan ook even. En daarna liet ik je indalen naar jezelf. Want het is natuurlijk totale onzin dat iemand anders dan jijzelf voor het normale samenleven zou moeten gaan staan. Alsof jij niet zelf normaal hoeft samen te leven, en niet zelf je verloren rol daarin hoeft terug te vinden.

En de volgende generatie zelf? Ah….. Die dient zelf nu al de  Eigen Wijsheid naar hun eigen volgende generatie te zijn: want als ze niet voor zichzelf gaan staan hierin, dan zeggen ze dus naar hun eigen toekomst agressie te willen uitvoeren. Tja…. dat is nu precies hetgeen waar die (nu niet meer) verloren rol alles laat transmuteren.

Have inspirational fun with it. Je hebt tenslotte geen leveringsplicht naar een ander. Je bent op dit pad in co creatie met gelijkgewortelden. Geworteld in de niet meer verloren rol: ons normale innerlijk verhouden tot het normale samenleven van de volgende generatie In Ons Midden. En wat de oude inerte garde doet, ach….. die sterft vanzelf uit. En de Wijze generaties hebben zichzelf dan allang op een normale manier de toekomst in gegroeid, alle oude stupide dynamieken vanzelf doorborend.

Besef dat als we als voorstanders van het basisinkomen niet gefaciliteerd worden door de regering (wat per saldo alleen maar betekent dat we datgene wat we door laten stromen naar het basisinkomen, van onze belastingen af moeten kunnen trekken), dat we zelf dan nog steeds wel degelijk het normale aan de volgende generatie kunnen bieden. Het door laten stromen kunnen we tenslotte toch wel. Als we het dan (nog) niet bij belastingen mogen verrekenen, dan is dat dan maar zo. Door 18(+)-jarigen toch door onszelf vanuit basisinkomens te laten leven, komen zij In Ons Midden in hun normale levensdynamieken terecht, en gaan zij dus toch vanzelf als natuurlijke(!) disruptieve kracht werken. Vooral omdat hun zelfbewustzijn dan explosief normaal begint te ontwikkelen. Het is mij alles waard om hen dat te bieden. Dus ik laat al sinds 2006 doorstromen, ook al kan ik dat niet van mijn belastingen aftrekken.

Begrijp je de essentie van het bieden van datgene wat van hen is? Wat van de volgende generatie zelf is.

Dat het ook van de oude generaties is (het is van iedereen), daar hoef je je geen zorgen over te maken. Die oude generatie voelt er vreselijk veel belang bij om met zijn allen in inertie te blijven, en zich steeds weer op hun zelfzuchtige persoonlijke dingen en oplossinkjes en systemisch geklets te richten. Laat die maar lekker in hun oude dynamieken rondhangen dan. We hoeven de volgende generatie In Ons Midden daar helemaal niet op te laten wachten.

Handelingsrepertoire te over……

Advertenties