De vreugde van een bibliotheek vol agressie

Als agressie ontkent wordt, zal er geen bescherming geboden worden.

Als je geen bescherming wilt bieden, zal je agressie ontkennen.

Dus hoe geweldig is het dat er een bibliotheek vol is, vol van de zichtbaar gemaakte agressie naar het bestaan, naar het individu, naar het leven op aarde. In ieder gebied van het leven. In iedere laag van het leven. In ieder moment van de dag.

En binnen 1 dag is die agressie stop te zetten.

De bibliotheek vol met agressie, de agressie die door blijft gaan, blijft zich eeuwig durend uitbreiden. Want zelfs al stopt het enig moment, dan nog zullen we eeuwig onze afgelopen geschiedenis moeten blijven documenteren, en de gezichten en patronen en vormen van agressie moeten blijven archiveren. Opdat het voorgoed herkend zal blijven.

Dus hoe geweldig is het dat er een bibliotheek vol is, vol van de zichtbaar gemaakte agressie naar het bestaan, naar het individu, naar het leven op aarde. In ieder gebied van het leven. In iedere laag van het leven. In ieder moment van de dag.

Graag gedaan.

En binnen 1 dag is die agressie stop te zetten.

Het bewijs dat de mens het niet wil.

Zichtbaar.

Zichtbaar makend wat het diepst verloren element is op aarde: de bescherming van het individu. Bescherming van diens vrije levenstoegang. Bescherming tegen de chaotische dynamieken waarin de wereld om haar of hem heen altijd weer zal belanden. Maar wat geen kwaad meer zal kunnen vanuit de beschermde staat. Waardoor de dynamieken zelf een andere wending moeten gaan nemen.

De natuurlijke disruptieve kracht van de beschermde staat van het leven.

Beschermd tegen de waanzinnige berg aan agressie, in ieder gebied van het leven, in iedere laag van het leven, in ieder moment van de dag.

Door alle agressie zichtbaar te maken, te documenteren, te archiveren, wordt de urgentie van bescherming zichtbaarder en zichtbaarder.

Ra, ra, ra, waarom vinden Nederlanders ‘het zo negatief’ om de agressie te benoemen, zichtbaar te maken, te documenteren, te archiveren?

Omdat dan zichtbaar wordt dat er bescherming geboden moet worden. Aan het individu. Tegen Nederlanders.

Ik maak het zichtbaar.

De vreugde van een archief vol agressie: zodat het nooit meer ontkend kan worden.

Nederland: hoogopgeleid, welvarend en vrij. En een dergelijke ‘staat’ bereikt hebben, resulteert dus in het wegduwen van mensen in haar midden, in het zorgen dat kinderen in haar midden met honger naar bed moeten. En hoogopgeleid, welvarend en vrij, verklaart zichzelf vervolgens Al-on-machtig.

En dat heet dan ‘De beschaafde wereld’. Een zich Al-on-machtig verklarende berg mensen die hoogopgeleid, welvarend en vrij zijn.

Zicht op de agressie in deze ‘beschaving’ dient onuitputtelijk te zijn. Opdat de bescherming die er voorgoed moet komen, zich als de urgentie impuls zal gaan herkennen.

Advertenties