Disruptief bewustzijn

Ooit verloren bewustzijn werkt, eenmaal niet meer verloren, disruptief aan alles wat is opgebouwd vanuit agressie, de agressie waarvoor het betreffende bewustzijn al die tijd diep ondergedoken moest blijven. Het teruggekomen bewustzijn maakt die agressie dus ook zichtbaar; de agressor zet het licht op zichzelf, zodra het ooit verloren bewustzijn zichzelf begint te schijnen. Herinner je je allerlei emancipatieprocessen maar; de meesten (willen) vergeten dat dat ware bevrijdingsprocessen zijn, bevrijding van agressors.

Het besef dat we niets kosten, nog nooit iets gekost hebben, en nooit wat zullen kosten, is het een-na diepst disruptieve bewustzijn dat ooit teruggekomen is.

We hebben het hier niet over een evolutie, alsof we een volgend stadium van mens-zijn in gaan. We hebben het hier over een verloren geschiedenislijn, die al lang gaande had moeten zijn.

Althans…. Dat is dus nog maar de vraag.

Want als je naar de essentie van alles kijkt, en vooral vanuit die essentie kijkt (wat we alleen kunnen als we de essentie teruggevonden hebben), dan zien we dat datgene wat we altijd gemist hebben op aarde, bescherming is. Onvoorwaardelijke bescherming van de vrije levenstoegang van het individu.

Dit beschermingsbewustzijn ligt dus nog dieper dan het vrije levenstoegangsbewustzijn zelf. En werkt dus het meest disruptief. De onvoorwaardelijke bescherming van het individu, de onvoorwaardelijke bescherming van diens vrije levenstoegang werkt het meest disruptief op de oude gang van zaken.

Het heeft dus zin om met een groep mensen 1 individu in ons midden onvoorwaardelijke bescherming te bieden op diens vrije levenstoegang.

Ja, 1 individu. Dat heeft zin. Niet omdat die dan diens vrije levenstoegang heeft. Dat heeft tenslotte geen enkele betekenis als het deze persoon ieder moment weer afgepakt kan worden. Dan werkt het hetzelfde als het hebben van werk, dat je enig moment ineens niet meer kan hebben. Nee, als een groep mensen 1 individu in ons midden onvoorwaardelijke bescherming biedt op diens vrije levenstoegang, dan zal die ene persoon het dus werkelijk voorgoed terughebben, datgene wat die persoon nooit ervaren heeft op aarde, het dus nog nooit ‘gehad’ heeft, maar het dan toch terug heeft.

Onze vrije levenstoegang is onze natuurlijke geboortecontext. Onze armen horen bij ons. Dat weten we allemaal. Maar onze vrije levenstoegang hoort ook bij ons. Er is niemand die dat van ons af mag nemen. Niemand. Maar dan ook werkelijk helemaal niemand. Dat niemand het recht heeft om ons onze armen af te nemen, en dat onze armen een functie hebben, dat weet iedereen, ook op zelfbewustzijnsniveau. Maar wat betreft onze vrije levenstoegang, waarvoor precies hetzelfde geldt, is dit helemaal uit onze innerlijke zintuigen verdwenen. En dat is wat nu terug kan komen in het collectief zelfbewustzijn: dat onze vrije levenstoegang onze natuurlijke geboortecontext is. Precies zoals onze armen.

Ik kan ook zeggen ‘Het is ons geboorterecht’, maar met het woord ‘recht’ refereren we (onbewust) naar het oude referentiekader in ieders hoofd. Dat trekt dus oude schema’s in onszelf open en dan ook in onderlinge gesprekken. Ik heb het daarom over ‘onze natuurlijke geboortecontext’. Dat maakt ook helder dat er niets voor hoeft te gebeuren.

Natuurlijk kan je die natuurlijke context aan iemand ontnemen (ontnemen gebeurt altijd actief, ook als het onbewust gebeurt). En tegen dat ontnemen moeten we iets doen.

We hebben nu zicht op het feit dat de regering er alleen maar is om een groep mensen hun vrije levenstoegang te ontnemen, hen hun natuurlijke levenscontext te ontnemen, te onthouden. En je weet hoeveel activiteit dat onthouden vergt. Waanzinnig veel. Waanzinnig, waanzinnig, waanzinnig veel. Het hele regeringsapparaat met haar belastende structuren. En dat is in 1 dag te stoppen. En dan zijn miljoenen mensen in 1 klap in hun natuurlijke levenscontext terug, in hun vrije levenstoegang terug. En reken maar dat dat disruptief werkt. Vanuit vrede in samenleven, souplesse in samenleven, souplesse in eigen levens. Onze natuurlijke levenscontext in geleefde staat (!) is de waanzinnig disruptieve vredeskracht naar de oude agressor. Wat de oude agressor dus zichtbaar maakt, die nog steeds in ons midden is. Ga het zelf maar aanzien.

Het ‘motief’ dat in onszelf gezocht moet worden, om tot de impuls te komen om voor de onvoorwaardelijke bescherming te gaan, zit niet op een verlangen naar een mooi, prachtig, harmonieus samenleven met zijn allen. Want zie maar hoeveel mensen zeggen daarnaar te verlangen, maar niets doen met het teruggekomen bewustzijn. Het jezelf verschuilen achter een mooi verlangen is een bekend ‘spiritueel’ pronken. Geef deze zogenaamde ‘spirituele’ mensen alle wezenlijke tools in handen voor dat mooiere samenleven, en ze haken allemaal af. Hoe wijs ze zichzelf ook noemen, hoe bewust ze zichzelf ook noemen, hoe eco ze zich ook noemen, hoe… ze zich ook noemen.

Want het beschermingsbewustzijn willen ze niet aanraken in zichzelf.

Is dat wat zeg…..

Precies datgene waar het om gaat, willen ze niet aanraken in zichzelf.

De oude psyche kent vele tricks.

Deze tekst kan ik verder uitwerken. Maar ik heb nu juist zo mooi allerlei dingen mee gegeven om vanuit daar zelf je verdiepingen te verbreden. Meander maar opnieuw door jouw wezenlijke bewustzijn. Doe jouw eigen geïnspireerde werk. Laat je innerlijke zintuigen werken. Ontwikkel jezelf vanuit het normale bewustzijnsgebied in jouzelf.

Je begrijpt nu in ieder geval wel waarom ik onbeschikbaar ben voor mensen die niet vanuit de onbeschermingsimpuls komen. Bescherming handelt. Hoe je daarin kiest te handelen, dat is dus helemaal aan jouzelf. Wat een gigantische vrijheid hebben we toch.

Advertenties