Het is geen financiële overweging

Je weet dat het gaan voor de niets kostende souplesse van het samenleven geen financiële overweging is. Onze economische waarde voor de bestaanseconomie kost niemand iets, we zijn het zelf. Dit in betaalmiddel omzetten kost niemand iets, het is simpelweg een getalletje in een spreadsheet. Onze economische eigen waarde in een spreadsheet. Onze absolute waarde in een spreadsheet….

verbeelding-14

Het is dus totaal geen financiële overweging, en dus dien je ook niet in het gebied in jezelf te kijken dat over financiën gaat, alsof het wel over een financiële overweging gaat.

Tegelijkertijd lijkt het wel degelijk een financiële overweging, want kijk wat een afschuwelijke berg onnodige belastingen en premies we nu betalen. Maar zoals gezegd: laat dat maar aan die belastingbetaler zelf over, om hier stappen in te zetten. Zolang de belastingbetaler dat niet doet, zit er voor hem en haar dus blijkbaar nog altijd een heel grote waarde in het doorgaan met het oude. Zoveel, dat ze die nutteloze belastingen er wel voor willen betalen.

Belastingbetalers zijn mensen die geld hebben. Die zijn dus niet zielig. We gaan dus niet zeggen dat er uit naam van de belastingbetaler een transitie moet zijn. Als de belastingbetaler dat zelf wil, dan regelt ie dat zelf maar. Hij en zij hebben ook alle clou’s in handen via het boek.

Ga nu eens op zoek voor jezelf naar de benoeming van de overweging waar het wel over gaat. De overweging waardoor jij kiest om de nieuwe geschiedenislijn in te stappen. Je weet dat die niet financieel is (tenzij je de belastingbetaler bent die gaat crowd suen). Je weet dat de overweging niet economisch is (de bestaanseconomie is er gewoon, er is nooit een economisch probleem geweest en het idee dat de economie belast moet kunnen worden is ook al lang naar het rijk der fabeltjes verwezen; de beschikbaarheid van bestaansgeld is het totale antwoord). Dus nee, het is ook geen economische overweging. Er hoeft dus ook geen angst voor de economie te zijn, als zou die moeten groeien, groeien, groeien, de zweep erover. Nee hoor, allemaal totale onzin. Maar hou dat beeld van die zweep maar wel gewoon zichtbaar voor jezelf (je kunt hem ook de scheurkalender inbrengen), dan zie je helder wie hem vast blijft houden.

Maar wat is dan wel de overweging waar het om gaat?

Het is natuurlijk verleidelijk om te zeggen: ‘Ah nee, we doen het natuurlijk vanwege alle arme mensen, omdat het allemaal zo oneerlijk is tegenover hen’.

Maar zie je dat je dan vanuit het oude referentiekader aan jouw beweegredenen refereert, en dat jouw impuls dan nog steeds in het oude blijft hangen? Je moet jouw beweegreden echt uit het nieuwe referentiekader halen. Wat moeilijk is natuurlijk, want daar zijn we nog niet aan gewend, om vanuit de normale levensreferenties naar alles te kijken. Eerst was het zelfs onmogelijk, want ze was er helemaal niet meer, het referentiekader dat bij de souplesse van het samenleven hoort. Sterker nog, de hele souplesse van het samenleven was uit ons bewustzijn weg. Dus nee, wat er niet is, daar kan je niet aan refereren. Het zag er allemaal dus zo uit:

bovenste-zwarte-laag

onderste-zwarte-laag

And let’s face it: voor de meeste mensen ziet het er nog steeds zo uit in zichzelf, lezen het boek ‘Als de regering ineens oplost‘ niet. Dus als ik het dan over 1 programmeerregel heb, dan hebben ze geen idee waar ik het over heb. Dan kan ik niet aan het normale refereren, zonder iedere keer weer alle oude shit aan te moeten gaan horen van mensen, die ze dan weer op mijn stoep gaan neerleggen. Dus nee, dat is geen optie meer. Read the book. Of niet, ook goed, maar niet meer al het oude gezever, al het oude whining, op mijn stoep neerleggen. Want we hebben al lang dat wat verloren was, teruggebracht, volkomen refereerbaar gemaakt. Read the book, rtfm.

Dus teken voor jezelf de 3 lagen nu eens apart op een vel papier. En dan zo, dat de laag van de souplesse van het normale samenleven vooraan staat. Zet die maar rechts neer. En zet de twee zwarte lagen er achter. Dat kan je ook met symbooltjes doen. Of kleurtjes, zie maar.

bovenste-zwarte-laag

de-souplesse-van-het-samenleven

 

 

onderste-zwarte-laag

 

En teken nu een lijn van de normale laag, schuin naar de bovenste zwarte laag, en eentje schuin naar de onderste zwarte laag. De lijnen zijn pijltjes, die naar achteren fungeren. Ik zet het nu even schematisch neer:

de-werkende-krachten-a

Je ziet dus dat iedere aandacht die van jou wordt gevraagd, om nog in die linker kant te investeren, niet in de rechterkant van het plaatje gaat. Sinds 2006 is er dus nog steeds niet 1 mens bevrijd van de oude shit, heeft de eigen vrije levenstoegang nog niet terug. Want iedereen blijft in die oude krachten terug investeren. Zelfs maandelijks 1 euro door laten stromen vinden ze allemaal nog te afschuwelijk voor woorden… nou… is dat wat zeg, in die wereld die zogenaamd op zoek is naar een beter samenleven.

Zet nu een verbeelding van jouzelf als persoon in het open middenstuk in het laatste plaatje.

And make your choice.

En verwoord dan jouw keuze in termen die horen bij de rechterkant van het plaatje. Dus ook als dat negatief is. Het gaat dus niet om het schijnheilige ‘doe positief, dan zit je rechts’. Nee, dat heeft er allemaal totaal niets mee te maken. Rechts benoem je de dingen zoals ze zijn. Dus daar zeggen we, dat als iemand haar of zijn vrije levenstoegang niet heeft, dat die persoon door 7 miljard mensen om haar of hem heen, zichtbaar uitgestoten wordt. Dat 7 miljard mensen om haar of hem heen, het blijkbaar afschuwelijk vinden om het rechter gebied zich te laten leven, zich te laten ervaren, zich te laten ontwikkelen, zich te laten positioneren. Dat 7 miljard mensen om haar of hem heen, nog steeds die kracht naar achteren willen zijn, en die oude gebieden willen blijven vormgeven, daar nog steeds hun aandacht, verlangens, geld en professies naartoe laten gaan.

Dus benoem de overweging om zelf wel in jouw eigen leven de nieuwe geschiedenislijn in te stappen, eens vanuit het nieuwe gebied. Dat zich maar niet kan leven, want oh oh oh oh oh……..

Dus, verander eerst de situatiebeschrijving over hetgeen er gaande is op aarde, en in deze maatschappij. Beschrijf dit nu dus eerst vanuit rechts, vanuit het normale referentiekader. En zeg daarna voor jezelf wat jouw beweegreden is om te gaan. In termen die bij het nieuwe, het normale referentiekader horen. Termen die horen bij de niets kostende souplesse van het samenleven. Termen die horen bij de ervaring die een mens en de mens horen te hebben op aarde.

Advertenties