Het mannelijk Bestaan is verdwenen

Het Bestaan is mannelijk. Kijk maar naar tv: een massa aan mannen wordt daar uitgenodigd om het leven te verklaren, om alle problemen te verklaren, om oplossingen aan te wijzen. Het leven is dus mannelijk, ligt in ieders psyche opgeslagen.

Het Bestaan moet aan mannen vragen hoe ze kan Bestaan, hoe ze mag Bestaan, hoe ze mag Lijden, zwoegen, wachten, verdragen, floreren. Wachtend op zijn antwoord, zijn verlossing. Het Bestaan dat op mannen wacht. Want mannen zijn god.

We kennen uit de geschiedenis de gehavende beelden van zwarte mensen, van vrouwen, van het uitgestoten element. En nu kennen we het steeds weer instorten van alles. Voortdurend instortingsgevaar; het Bestaan is mannelijk, want de media zeggen dat zelf, en het is 1 groot instortingsgevaar, het mannelijke kan dus helemaal niet op eigen benen staan, heeft de uitstoting van mensen nodig. Dat is waar hij op erecteert: op zijn eigen NEE! tegen het Bestaan.

Kijk naar de staat van de wereld, van de aarde, van het Bestaan. Zie haar gehavendheid. En ‘het systeem’ dat zogenaamd voor haar moet zorgen is een slappe lul die voortdurend op instorten staat.

En nu blijkt het Bestaan niets te kosten.

Ze heeft dus nooit iets aan mannen hoeven te vragen.

Dus wie heeft het Bestaan nou toch in godsnaam op de mouw gespeld dat ze iets over zichzelf aan mannen moet vragen?

Nou, wat denk je zelf?

Advertenties