Het mannelijk drama

Het mannelijk drama op aarde is vervangen door geld. Vervangen door de beschikbaarheid van een niets kostend iets. Zo eenvoudig is het antwoord op alles wat er gaande is.

Het eeuwenlange mannelijke Nee! naar onze vrije levenstoegang, het mannelijke Nee! naar de souplesse van het samenleven, is hiermee opgelost in het totaal niets kostende Ja.

Niet alleen systeemreferenties lossen daarmee op (zoals bijvoorbeeld ‘belastingen’, en ‘sociale dienst’, en ‘zorgverzekeraars’, en ‘pensioen’). Nee, ook termen als ‘kostwinner’, ‘gepensioneerd zijn’, en noem maar op. Er verdwijnt van alles, ook uit ons innerlijke raamwerk. En dat is totaal geen probleem, het gebeurt vanzelf vanuit bestaansgeld.

Ook het instortingsgevaarverhaal lost op. Zo zal je ook gaan zien dat de economie nog nooit een probleem is geweest. Because we are the ecconomy of certainty. Dus alle zogenaamde economie problematiek is ook opgelost.

Real life is the short cut.

Als je je afvraagt wat alle mensen die nu werken in de structuren die gaan oplossen, straks nou in hemelsnaam allemaal moeten gaan doen, dan kan ik je geruststellen: ze kunnen allemaal bij ouderen op de bank gaan zitten, als gezelschap, in plaats van daar een robot neer te zetten en te doen alsof al die oude mensen daar naar hunkeren.

En wie voor de nieuwste door alle media gepromote angst bezweken is, en echt denkt dat Artificiële Intelligentie de mens gaat overstijgen…… Oh? Heeft die AI het probleem op aarde doorzien en opgelost? Heeft die AI duidelijk gemaakt dat we niets kosten, dat dat via bestaansgeld binnen 1 dag operationeel te maken is? Nee. Dat heeft een mens gedaan. AI is qua denkstructuur gevuld met de psyche van de makers ervan. En iedereen weet nu dat je daar niet bang voor hoeft te zijn omdat die veel te geweldig zou zijn, maar omdat je zoveel domheid geen carte blanche op aarde moet geven. En dat probleem is al getackeld: de transitie gaat die carte blanche vanzelf uitfaseren.

De depositobank is zo simpel…… en dat kleine beginnetje heeft het mannelijke Neeeeeee! alweer te horen gekregen. Zo wordt alles daarna ook gegijzeld.

De zichzelf steeds weer herhalende echo uit het verleden: Neeeee!

De Nee-zeggers maken zichzelf onsterfelijk belachelijk als ze niet hun welgemeende excuses aanbieden aan iedereen die nu nog steeds nodeloos de shit in wordt geduwd, en voor het gijzelen van de transitie van de volgende generatie in ons midden.

Waar blijven de scheurkalenders?

 

Advertenties