Het vergrijzingsprobleem bestaat helemaal niet

We hebben iedere maand dat we op aarde zijn, een economische waarde voor de bestaanseconomie.

De bestaanseconomie, de economie waardoor we in leven kunnen zijn, biedt ons:

  • Levenstoegang (brood, warmte, etc.)
  • Zorgtoegang (gebroken been herstellen, etc.)

En wij bieden deze bestaanseconomie ons niets kostend betaalmiddel, equivalent aan de economische waarde van ons eigen bestaan.

Naarmate we ouder worden, hebben we andere dingen nodig om in leven te zijn. We gaan dus andere elementen uit de totale bestaanseconomie nodig hebben. En misschien ook wel meer. Onze economische waarde voor de bestaanseconomie gaat dan dus omhoog. En dus wordt er equivalent meer betaalmiddel voor ons aangemaakt. Kost niets. En we brengen het direct de bestaanseconomie in. En later dus misschien meer naar zorg dan naar broccoli.

Er bestaat dus helemaal geen vergrijzingsprobleem.

Noch financieel, noch wat betreft mensen die de zorg moeten gaan leveren (ongeacht of je er nu wel of niet voor betaald wilt worden).

Want kijk maar naar alle mensen die nu al geen baan hebben, en hoeveel mensen daar nog bij komen: alle mensen die zich nu in die bovenste zwarte laag verschuilen (en dat zijn er nog meer dan ik hier getekend heb). Die verliezen allemaal hun nutteloze baan.

Een mega hoeveelheid aan mensen komt er beschikbaar…. gewoon beschikbaar, voor het zorgen voor hun eigen omgeving, het zorgen voor elkaar, dat ten eerste.

Kost niets, het laten oplossen van die zwarte nutteloze laag. 1 programmeerregel. En er komt een levenspotentieel uit vrij, dat wil je niet weten. Kan je nagaan, wat er nu allemaal vastgeklauwd ligt in en door die nutteloze zwarte laag, het is waanzinnig.

Vergrijzing is dus helemaal geen probleem. We weten precies wat wel het probleem is, wat voortdurend problemen blijft veroorzaken voor alles en iedereen.

verbeelding-14

Advertenties