Het verschil tussen oplossen en instorten

Ik maak hier even een uitstapje naar bestaansgeld.

Bestaansgeld is voor de meeste mensen veel moeilijker te plaatsen dan een depositobank.

Een depositobank is namelijk een fysiek iets buiten onszelf, dat makkelijk is uit te leggen. Dus over een depositobank zelf bestaat er geen verwarring, hooguit kan er verwarring zijn over de vreemde redenen die aangevoerd worden om de depositobank te verbieden.

Ons niets kostend bestaan, wat operationeel wordt gemaakt met bestaansgeld, is echter een waanzinnig verwarrend iets voor de meeste mensen. Want het gaat over onszelf. Het gaat over ons niets kostend bestaan en het vanzelf totale oplossen van het systeem, door ons niets kostend bestaan, operationeel gemaakt door bestaansgeld.

Daarom hebben mensen liever dat ik het over een basisinkomen heb, want dat begrijpen mensen, want dat is een term die tenminste niet aan ons menszijn refereert. En als ik dan zeg: ‘Laten we daar geld voor aanmaken, voor dat basisinkomen’, ja, dat begrijpt iedereen dan. Dan kan iedereen zien dat dat stukken minder belastinggeld kost. En dat de sociale dienst ervan oplost. En dat het systeem dan veel minder bureaucratisch wordt en zo. Ja, het systeem. En ‘een goed plan’ heeft dit dan alles veroorzaakt: het goede plan om geld aan te maken voor al die uitkeringen en zo, een goed plan om het systeem te optimaliseren.

Ja, zo kan ik het ook brengen. Maar dat doe ik niet. Iedereen die het zo wil brengen, die brengt het zelf zo maar.

In 2004 publiceerde ik een boek over het basisinkomen. Ik heb daarna de term losgelaten, omdat ik na het schrijven van mijn boek begreep dat de term wezenlijk niet klopte.

Ik had vanuit mijn ego mezelf natuurlijk ook keihard vast kunnen klauwen aan de eerdere investeringen die ik had gemaakt, maar ik zit helemaal niet vanuit mijn ego in dit proces, dus nee, ik had er totaal geen moeite mee om het los te laten.

Het gaat om een mensreferentie: bestaansgeld.

Ik weiger om de mensreferentie weg te halen. Dat was wat de agressors nou juist altijd zo graag wilden; dat de mens niet aan zichzelf refereert. En hoe diep de krater in ieders zelfbewustzijn is, die ze daarmee geslagen hebben, merk je door de term ‘bestaansgeld’ te gebruiken.

Dingen die totaal verloren waren in ons (zelf)bewustzijn, die kunnen niet zomaar 1,2,3 waargenomen worden voor wat ze zijn. Want de onderlinge verhoudingen van alles wat verloren was, zijn dan ook niet meer bekend. Dus alles komt dan in delen naar boven, en enig moment is wel degelijk alles stuk voor stuk gezien, en dan kan je het totaalplaatje ook zien. Het totaalplaatje van alles wat verloren was. Plus de geschiedenis van hoe dat zo gekomen is. Plus het zicht op hoe we het verlorene dan alsnog weer kunnen gaan leven.

Dat is nogal wat. Ja, dat is nogal wat.

Dus laten we even het volledig teruggekomen beeld op een rijtje zetten:

  • Aan de start van onze huidige geschiedenislijn staan psychisch diep zieke mensen, die het leven op aarde wilden onderwerpen. Daar is ‘het systeem’ voor nodig geweest; het systeem was er om dit onderwerpen te faciliteren.
  • Het systeem heeft als kern: ieders leven in uitgestoten staat brengen (je mag zomaar niet bestaan, van de agressors), zodat iedereen zal doen wat de agressor wil.
  • Bij iedere emancipatie en bevrijdingsstap in de vorige eeuw zijn er vol goede bedoelingen oplossingen BINNEN datzelfde systeem aangebracht. Wao, Aow, bijstand, huursubsidie, you name it.
  • Het systeem is dus gegroeid en gegroeid, en het gevoel van afhankelijkheid ervan is daarmee ook steeds groter geworden: het mag vooral niet instorten, want dan stort het hele plaatje in.
  • Maar de kern van het systeem is al die tijd dus nog steeds in stand gebleven. En dat is: ieders leven in uitgestoten staat brengen, als grondtoon van ieders bestaan.
  • Die kern is niet alleen in het fysieke systeem in stand gebleven, ze is niet alleen in de fysieke structuren in stand gebleven, maar ook in ieders innerlijke structuren. Datgene waar de agressors van ooit voor stonden, het ‘Jij mag zomaar niet bestaan’, is zich in iedereen zelf gaan verschuilen. Iedereen draagt die agressor nu in zichzelf; de agressor en agressie zijn geïnternaliseerd. Is het niet richting een ander (‘Bijstanders zijn klaplopers en bla bla bla, die mogen zomaar niet bestaan’ en ‘Oh, we vinden dat we mensen gewoon mogen belasten voor het basisinkomen’), dan is het wel naar jezelf (‘Ik moet natuurlijk wel hard werken om hier te mogen zijn, ik heb natuurlijk wel eerst iets te bewijzen’).
  • Dit alles kan je bewijzen, door die kern van het systeem te ontmantelen: die uitgestoten staat van ieder mens te ontmantelen. Die ontmanteling kost niets, dat weet je; dat doe je gewoon met ons niets kostend bestaan(sgeld).
  • Dat doe je natuurlijk eerst op bewustzijnsniveau; je kijkt hier samen bewust naar.
  • Je weet dat als je die uitstoting omdraait (teniet doet), dat dan het hele systeem in elkaar zal storten, omdat dat hele systeem nou juist op die uitstoting is opgebouwd. Het systeem kan dus niet zonder het uitstotingsfundament. Als de uitstoting oplost, dan lost het systeem op.
  • Je weet inmiddels dat de twee uitstotingselementen waar het totale systeem op draait, al gevonden zijn. De niets kostende depositobank. En ons niet kostend bestaan, wat operationeel te maken is via bestaansgeld.
  • We kosten niets, en daarmee wordt zichtbaar dat de agressors van ooit inderdaad hebben gezegd: ‘Jij mag ZOMAAR niet bestaan, IK ben hier de baas!’. Ze hadden geen financiële reden om dat te zeggen, alsof we hem iets kosten, we kosten niets. Het was puur hun persoonlijke behoefte om het leven in uitgestoten staat te brengen, de weerbaarheid van het leven aan het bestaan te ontnemen. En die uitgestoten staat is waanzinnig eenvoudig om te draaien. Ons niets kostend bestaansgeld maakt dat in alle opzichten duidelijk.
  • ‘IK ben hier de baas!’ is de ware achtergrond waar onze hele geschiedenis tegen heeft afgespeeld. Tot aan de dag van vandaag aan toe. En als onze uitgestoten staat oplost, met ons niets kostend bestaansgeld, dan heeft die ziekelijke echo geen beschikking meer over mensen die in weerloze staat zijn. Die ziekelijke echo dooft daarmee dus uit.
  • Het ontmantelen van onze uitgestoten staat kost niets, ons bestaansgeld kost niets. En het hele systeem lost ervan op. Het stort dus niet in, het lost op.
  • Dus, als we de uitgestoten staat van de mens ontmantelen, met zoiets simpels als ons niets kostend bestaansgeld, dan verzilveren we alle bevrijding die er al geweest is. Pensioen, bijstand, you name it: dat hoeft allemaal niet meer via ‘het systeem’: ons eigen bestaansgeld brengt het allemaal in een totaal verlichte staat. Er hoeven geen belastingen meer voor geïnd te worden, er hoeven geen uitkeringsinstanties meer voor in de lucht gehouden te worden, er hoeven geen risicovolle pensioenfondsen meer voor bezig te zijn. Alles is zo in 1 klap in een waanzinnig verlichtte staat terecht gekomen.
  • Lees het vorige stipje nog een keer: al onze eerdere bevrijding wordt verzilverd met ons niets kostend bestaansgeld. Maar dan zijn we ook nog eens bevrijd van het systeem.
  • Dus, uit wiens naam wordt het systeem toch nog steeds in stand gehouden? Uit wiens naam worden we nog steeds overgeleverd aan alle risico’s die dat systeem kunstmatig blijft creëren? Uit wiens naam moeten we blijven horen: ‘Wees BANG voor me, heb ONTZAG voor me, want ik kan INSTORTEN, maar je moet me WEL overeind houden!’…. Uit wiens naam?

De reden is precies hetzelfde als bij de depositobank.

En dat zit niet in de verklaring die ervoor gegeven wordt. Het zit niet in de verklaring van Jeroen Dijsselbloem: ‘Instortingsgevaar en regelgeving’. Nee hoor, dat is alleen maar hetgeen waar hij zich achter verschuilt. Zo kunnen wij allemaal wel regerinkje spelen.

Wat is nou echt de reden dat het niet gebeurt? Noch de depositobank, noch bestaansgeld.

De reden is dat niemand in de regering de opdracht heeft gekregen om een transitie te beginnen en te begeleiden.

Het maakt totaal niet uit dat bestaansgeld een moeilijker te begrijpen iets is dan een depositobank. Want als de regering morgen stiekem bestaansgeld implementeert, zonder dat iemand het ook maar weet, en overmorgen zegt: ‘Iedereen met een uitkering zal nooit meer gestalkt worden, mag gaan en staan waar die wil. En alle belastingen zijn drastisch verlaagd, en we leggen volgend jaar wel een keertje uit hoe we dat hebben gedaan.’, dan zit helemaal niemand daar mee. Dus dat bestaansgeld zogenaamd moeilijk te begrijpen is, is totaal niet het probleem.

Alle media geven voortdurend een podium aan alle als magere speenvarkens gillende mannen die alsmaar schreeuwen dat er van alles gaat instorten. De media beschouwen dat oeverloze geblèr als wijsheid die iedereen moet weten. De instortingsangstschreeuw van al die mannen vinden ze allemaal nieuwswaardig. De sensatie van en de angst voor de instorting vinden ze nieuwswaardig.

De waanzinnig eenvoudige manier waarop die waanzin kan oplossen, vinden ze stuk voor stuk niet nieuwswaardig.

En wat is nou de moraal van dit verhaal?

Verzin zelf maar.

 

Advertenties