Leren hoe bewustzijn werkt

Als je kijkt naar wat een Verloren Waarheid overkomt als ze niet meer verloren is, dan krijg je zicht op de werking van ons bewustzijn.

Bewustzijn rondom ‘iets’ is een staat in onszelf. Dus het begint al bij het feit of ze Aan of Uit staat, dit bewustzijn rondom ‘iets’.

De Uit-staat heeft dus ook een eigen werking. Die heeft een actieve werking.

Het is dus niet zo dat de Uit-staat een staat is van ‘niets’, dat die niets doet. Nee, een bewustzijn rondom ‘iets’ dat Uit is gezet doet wel degelijk iets. Het brengt de mens in een loos gebied dat daarmee verder en verder en verder ontwikkeld wordt. De loosheid zelf wordt dan steeds verder ontwikkeld. In ons en buiten ons. En dit is geen kattepis. Complete competentiegebieden in de mens worden hiermee ontwikkeld en als geweldig gepromote. De mens raakt er dus mee geidentificeerd.

Deze loosheidswerking is waar we zicht op krijgen als de Verlorenheid waarop dit loosheidsproces is gebaseerd, niet meer Verloren is. Dan kan je al die loosheid ineens niet meer kwijt. Maar iedereen is er volledig mee geidentificeerd met die loosheid en met alle verklaringen die in dat loosheidsgebied worden gehanteerd.

Je krijgt dus een innerlijke collectieve geschiedenis te zien van heb ik jou daar, zodra een Verloren Waarheid niet meer verloren is.

Hierin ligt de disruptieve keuze. En die is: De teruggevonden waarheid niet meer offeren aan alle oude verklaringen. Je weet dat er niet 1 verklaring in het oude gebied is die klopt. Want al die oude verklaringen komen uit het oude gebied, dat is opgebouwd uit de AFwezigheid van de waarheid. Nu moet je iets gaan opbouwen vanuit de AANwezigheid van de waarheid, en heel belangrijk: je moet alle verklaringen nu ook halen uit die nieuwe waarheid. Dit is het proces van ‘betekenisgeving’. Alle betekenissen van alles wat er gaande is veranderen.

Door vanuit de teruggevonden waarheid verder te gaan, ontwikkel je een totaal nieuw gebied. In jezelf, en buiten jezelf. Maar ook in ons verleden. We krijgen een ander zicht op ons verleden. We krijgen een ander zicht op de betekenis van het alsmaar doorgaan van het oude.

Je gaat nu iets opbouwen vanuit de AANwezigheid van de waarheid. Dit heeft dus niets, maar dan ook werkelijk helemaal niets te maken met alles wat in het oude is opgebouwd. Dat oude ga je wel tegenkomen, op jouw pad van het nieuwe, maar dan weet je op dat moment ook precies wat je er mee moet doen. Dit is ongeacht of je dat dan ook kunt op dat moment. De constatering en het handelingsrepertoire dat er op volgt zijn twee wezenlijk verschillende dingen.

De constatering van ‘iets’ over het verleden, is waar het werkelijke transmuterende bewustzijnswerk gebeurt.

Zolang je het heden nog steeds vanuit al je oude verklaringen probeert aan te vliegen, ontwikkelt zich er totaal niets nieuws in je. Ook al noem je jezelf 10 keer een ‘vernieuwer’, je bent het niet als je je verklaringen (en dus ‘oplossingen’) nog steeds uit het oude repertoire probeert te halen.

Dit is heel concreet zichtbaar in het ‘bank en geldcreatie’ gebied en alle verklaringen die gegeven blijven worden vanuit het oude loze gebied. De verlaringen als zou de rente het probleem zijn. Maar die is inmiddels zo goed als nul geworden. De verklaringen als zouden de benepen afbetaalconstructies het probleem zijn. Maar er zijn banken die uit eigen beweging alle constructies er vanaf hebben gehaald (door hypotheken naar andere banken over te hevelen), waardoor je nu altijd boetevrij zoveel kunt aflossen als je wilt. De verklaringen dat er een monopolie op geldcreatie ligt. Die is er helemaal niet. Het wemelt van de betaalmiddelen. Waar een monopolie op ligt, is dat de regering meent dit geld te mogen belasten. Nu wordt bitcoin bijvoorbeeld bij belastingaangiftes genoemd als voorbeeld van ‘andere betaalmiddelen’. Waarvoor je dus belast wordt. En dan nog de verklaring van het onrecht dat er geld uit het niets wordt gecreeerd door banken. Dit is helemaal geen onrecht. Geld bestaat niet uit zichzelf. Geld MOET uit het niets gecreeerd worden. Het onrecht zit niet in geldcreatie, maar in het feit dat alleen have’s extra geld voor zichzelf mogen aanmaken. Dit is werkelijk te waanzinnig voor woorden: heb je alles al: een baan en goede vooruitzichten, en dan mag je daar bovenop ook nog eens 2, 3, 4, 5, 6 ton extra geld voor jezelf aanmaken. En maar verbaasd staan dat de kloof groter wordt. En bedrijven mogen dit dus ook. Wat ook totale onzin is. En dan heb je nog de verklaarders die vinden dat geldcreatie een monopolie van een regering moet zijn. Maar de regering bemoeit zich er al 100% mee. Het is dus een totaal non issue. De regering heeft geregeld dat studenten geld voor zichzelf aan mogen maken en dat een lening noemen, tot aan 1000 euro iedere maand. De regering heeft ervoor gezorgd dat banken gered zijn. En zo kunnen we nog wel even verder gaan. Het idee dat het geldgebeuren in handen van de regering moet zijn, is dus een non-issue. Het is al in handen van de regering: als die iets WEL wil, dan regelt ze het gewoon al. En de rest, wat ze op beloop laat, is dus haar wil: om dat op beloop te laten gaan.

Nu zal zo goed als iedereen de vorige alinea gaan proberen te ‘verklaren’ vanuit het oude: ‘Ja maar, arme mensen kunnen het geld toch niet terugbetalen, dus het is toch logisch dat zij dan geen extra geld voor zichzelf mogen aanmaken?’. Etc. Dan blijf je dus proberen om alles op aarde vanuit het oude in jezelf te verklaren. Het is een eindeloze weg.

Je hebt op het gebied van geld AL de nieuwe verklaring. Je hebt AL de teruggekomen Waarheid. Die is niet teruggekomen ‘op aarde’. Nee hoor, ze was er altijd al. Ze is teruggekomen in ons bewustzijn. In ons zelfbewustzijn.

Je zal deze teruggekomen waarheid zelf moeten gaan hanteren in alles. Dit begint bij het stopzetten in jezelf van de behoefte om steeds weer het oude in jezelf te blijven legitimeren, steeds weer met die oude verklaringen te lopen rondleuren.

Er bestaan dus helemaal geen vragen aan een ander, vanuit de nieuwe waarheid.

Wel kan je bekrachtigende begeleiding als nuttig ervaren, in het toepassen van deze nieuwe waarheid. Zoek dan die bekrachtigende begeleiding.

Ik heb hierboven in deze tekst niet geschreven over welke teruggekomen waarheid ik het heb. Pas in het voorbeeld ben ik gaan inzoomen op een concreet teruggekomen waarheid.

Het bovenstaande proces geldt voor alle teruggekomen waarheden.

Het wemelt van de mensen die zichzelf ‘waarheidsvinder’ noemen, maar helemaal niets doen met de waarheden die teruggevonden zijn. Ze blijven zich verschansen in oud gedrag, oude verontwaardiging, oude verklaringen. Het ‘waarheidsvinden’ is slechts onderdeel van het blijven legitimeren van het oude. Ze passen dus zelf de teruggevonden waarheid niet toe.

Het gaat om het toepassen.

Toepassen van waarheden die teruggevonden zijn. Teruggevonden in ons zelfbewustzijn.

Dit toepassen gebeurt zowel in onze innerlijke wereld als in onze fysieke wereld.

Er is niemand anders voor nodig dan jijzelf. Je hoeft er geen enkele vraag aan een ander voor te stellen. Het is aan jou om te ervaren wat er met je gebeurt als je een verloren waarheid nu gaat toepassen in jouw eigen leven. Kijk voor bekrachtigende begeleiding naar het Bewuste Pad van Mascha Roedelof (Mascha begeleidt ook via skype). Dit is dus ongeacht over welke teruggekomen waarheid het gaat.

Het toepassen van een in ons zelfbewustzijn teruggekomen waarheid gebeurt zowel in onze innerlijke wereld als in onze fysieke wereld. Er is niemand anders voor nodig dan jijzelf. Het is juist jouw nieuwe proces.

Een crowdproces dat vanuit hier komt, is een echt crowdproces. Een crowdproces waarin mensen aan zichzelf refereren, aan hun eigen proces hierin, is een echt crowdproces. De rest is nog steeds het oude.

Advertenties