Omdat iedereen gelijk heeft

We kosten niets, we hebben juist een economische waarde: de economische waarde van ons Bestaan. Onze Economische BestaansWaarde.

Dat deze niet erkend wordt, en niet voor onszelf toegepast wordt (ze wordt wel degelijk toegepast, maar wordt geroofd), leidt tot waanzinnig veel problemen, die in alles, maar dan ook alles doortrokken zijn.

Die doortrekkingen  stoppen niet (woekeren als uitzaaiingen verder), als het bronprobleem niet stopt. Het bronprobleem dient dus direct te stoppen. Vanuit daar kunnen de uitzaaiingen zich beetje bij beetje gaan oplossen, kan het ziekelijke uit al onze levensgebieden terugtrekken, oplossen.

In het oplossen zal je zien dat iedereen altijd tegelijkertijd gelijk heeft gehad in allerlei issues: zowel voorstanders als tegenstanders. Het is maar net in welke laag van het leven je iets kiest te bekijken, en daar kan je je gelijk dan halen, in al die verschillende uitzaaiingsgebieden.

Dat kan je nu dus ook al doorzien, ook al is de bron nog niet hersteld in de fysieke wereld. In ons bewustzijn is ze wel degelijk al hersteld, en dus zie je dat het doorgaan van de bronroof, alle uitzaaiingsgebieden in stand houdt, alle ziekelijke uitzaaiingen in allerlei lagen in stand houdt. En in ieder gebied, en iedere laag, is er wel ‘een partij’ die gelijk heeft. Per saldo heeft iedereen dus gelijk, tegelijkertijd, omdat alle gebieden en lagen tegelijkertijd bestaan, en je er naar willekeur uit kunt putten.

Neem bijvoorbeeld het asielzoekers/vluchtelingen ‘debat’. (Ik zet het woord ‘debat’ tussen aanhalingstekens, want er is nog nooit door de regering een dialoog met mij aangegaan).

In die ‘dialoog’, hebben de tegenstanders van deze immigratievorm gelijk, als je het bekijkt in de laag van belastingen: Onze Economische BestaansWaarde is het bewijs dat mensen inderdaad geen belasting horen te betalen voor het bestaan van een ander, dus ook niet voor asielzoekers/vluchtelingen. Die ‘ander’ heeft gewoon een economische waarde, ter hoogte van diens Bestaan, en die waarde kan gewoon in betaalmiddel omgezet worden. Kost niets. Dus iedere asielzoeker/vluchteling die in Nederland wordt opgenomen, daarvoor kan er gewoon betaalmiddel worden aangemaakt. Kost niets. Dus de tegenstrubbelende belastingbetaler heeft gelijk (in de laag van ‘belastingen’): dat de regering weigert betaalmiddel aan te maken voor instromers, en dan vervolgens mensen ervoor gaat belasten, is pure ziekelijke agressie.

Tegelijkertijd……

Nee, hier hou ik op. Want ik kan het vanuit heel veel lagen en gebieden beschrijven, maar de agressie op dit onderwerp zit zo diep (bij alle ‘partijen’), dat iedere ‘partij’ er toch maar weer het eigen gelijk uit zal proberen te putten, omdat iedereen helemaal niet voor ons niets kostend bestaan is gaan staan. Dan wordt deze essentie van het herstellen van de bron lekker overgeslagen (zoals gewoonlijk), maar zullen mijn teksten wel binnen alle ziekelijke uitzaaiingen die dan blijven bestaan, naar ieders eigen genoegen misbruikt worden, ondertussen de essentie allemaal lekker weghoudend, waardoor dus alles uit haar context weggetrokken wordt.

Ja, ik ken de Nederlandse Pappenheimers.

Dus zelfs het praten over een onderwerp, raakt in agressie, zolang de bron niet is hersteld.

Als je het helemaal vanuit de bron bekijkt, dan zie je dat de bron allereerst onmiddellijk hersteld moet worden; we moeten dus vanuit Bestaansgeld verder. In dit voorbeeld, dus in ieder geval voor asielzoekers/vluchtelingen.

En je weet dat voor de creatie van Bestaansgeld niet eerst nieuw geld aangemaakt hoeft te worden: je weet dat alle maandelijks aflossingen gewoon voortaan naar de CBR kunnen stromen, van waaruit dan het bestaansgeld naar asielzoekers/vluchtelingen gaat. Waarin het ervoor belasten van een ander is opgelost.

Dan is geld absoluut geen enkel issue meer in de ‘dialoog’ (die helemaal niet heeft plaatsgevonden). Dan kan het gesprek zich dus niet meer in ziekelijke uitzaaiingsgebieden plaats vinden. Kan het niet meer doorzieken.

Dan pas kan het over healen gaan. Dan pas is het gebied van de dialoog daadwerkelijk veranderd. Dan pas komen we op een oprechte dialoog terecht. En daarvan hoef ik helemaal niet te ‘verzinnen’ hoe die dan mogelijk zal verlopen. Dat zien we dan wel. We kunnen het dan pas vanuit oprechtheid aanschouwen. Omdat de context zelf dan weer terug in haar oprechtheid is.

Advertenties