Rustige beeldenstorm

Het normale samenleven is ons normale referentiepunt. En laten we vanuit daar nu eens even op een rij zetten wat er werkelijk aan de hand is. Hoe de verhoudingen nu werkelijk liggen onderling, in de huidige reality of the now.

We beginnen met het refereren aan de bestaanseconomie. Die is er gewoon. Er zijn helemaal geen tekorten in wat we nodig hebben. En dingen zoals de voedselbank zijn het publiekelijke bewijs: het voedsel is er gewoon. Maar mensen hebben geen betaalmiddel.

Het niet beschikbaar hebben van betaalmiddel is het enige probleem, niets anders. En dit probleem is kunstmatig gecreëerd en wordt nog steeds kunstmatig in stand gehouden.

verbeelding-1a

We zijn dus al in leven door de bestaanseconomie. En daarin maken we onderscheid tussen Levenstoegang (brood, dak boven je hoofd, etc.) en Zorgtoegang (hulp bij gebroken been, zorg bij chronische situatie, etc.).

verbeelding-2a

Het is dus AL zo dat we allemaal in leven zijn en van zorg voorzien zijn, door de bestaanseconomie. 17 Miljoen mensen zijn AL een gigantische economische waarde voor de bestaanseconomie. En die is er al. En kan ook uitbreiden. En kan ook slinken. Al naar gelang de hoeveelheid mensen.

verbeelding-4a

We weten nu dat het maar 1 programmeerregel vergt om ervoor te zorgen dat iedereen voorgoed voldoende betaalmiddel heeft. Kost niets. En daarmee is het duootje ‘bestaan en bestaanseconomie’ samen volledig gefaciliteerd. Verder is er geen geldcreatie nodig, anders dan voor dit samen bestaan.

Die ene miraculeuze programmeerregel zorgt ervoor dat voortaan 1/x automatisch doorstroomt (lees: ‘oplost en weer wordt aangemaakt als bestaansgeld’). Dus als er ineens 100.000 vluchtelingen bij komen, dan wordt er 1-malig 100.000 * bestaansgeld nieuw aangemaakt. Kost niets, en het is gelijk aan de economische waarde van de 100.000 vluchtelingen, voor 1 maand. Dit brengen de vluchtelingen vanzelf de bestaanseconomie in met hun niets kostend bestaansgeld. En dan zien we de volgende maand vanzelf wel of de 1/x werking voldoende is geweest om weer iedereen van bestaansgeld te voorzien, of dat er dan ook weer nieuw geld aangemaakt zal moeten worden. Het zal zichzelf transparant tonen via Money Place aka Equi Place.

Van geld ‘creatie’ kunnen we eigenlijk niet meer spreken. Want er wordt niets gecreeerd. Er wordt gewoon een getalletje in een spreadsheet gezet. We gaan onszelf dus aanleren dat we het hebben over ‘betaalmiddel beschikbaar laten komen’.

verbeelding-5a

Je ziet dat ik inmiddels een zwarte stippellijn boven het normale samenleven heb geplaatst. Daarboven plaatsen we nu wat er allemaal is, in plaats van die ene miraculeuze programmeerregel. Die natuurlijk niet echt miraculeus is. Ze is gewoon het niet meer uitstoten van de vrije levenstoegang op aarde. Ja zeggen tegen ieders vrije levenstoegang op aarde. En hoe implementeer je dat dan? Nou, zo makkelijk als met die ene programmeerregel. Kost niets.

En wat is er nu dus, in plaats van die ene programmeerregel:

Gigantische molochen, waar we belastingen en premies voor betalen:

verbeelding-6a

En die molochen creëren ook nog een snoepjesfabriek voor allerlei organisaties buiten zichzelf, die ze inhuren, om hen op te leiden, te coachen, met gebouwen, ict en wagenparken te faciliteren, etc. Betalen we ook allemaal met premies en belastingen.

Je ziet dus dat het hele principe puur is: het totaal nutteloos belasten van het leven, op duizenden manieren. Het kan maar niet op, dat belasten, het is waanzinnig.

verbeelding-7a

Dit alles wordt aangestuurd door de regering. Die zelf ook mega veel kost.

Ter vergelijking: die ene programmeerregel en daarmee de beschikbaarheid van ieders bestaansgeld, dat kost niets. Helemaal niets.

verbeelding-8a

En dan maken al die totaal nutteloze molochen ook nog eens keer op keer fouten. Hele systemen die verkeerd ontwikkeld zijn en weer overnieuw moeten, het kan allemaal niet op. Betalen we ook allemaal. Plus, we hebben er ongemakken van, dat het op die manier niet werkt. Nou ja, ‘ongemak’ is een behoorlijke understatement. We kennen allemaal het PGB drama. Te waanzinnig voor woorden. En dat alles omdat het per se via die nutteloze molochen moet gaan. Zie je wat het leven moet zien te dragen? Het is waanzinnig.

verbeelding-9a

En dit alles wordt bij ieders huiskamers naar binnen gebracht (lees: in ieders (non)bewustzijn binnen gebracht) via de media. De oude media en nieuwe media doen hierin precies hetzelfde: ze lopen met alles in die zwarte laag te leuren dat het een lieve lust is. De problemen die daar zijn zetten ze voortdurend op de kaart en blijven het daarmee steeds weer herbevestigen, ze blijven het op die manier allemaal in dat oude gebied houden.

verbeelding-10a

Terwijl het gebied van de dialoog allang veranderd is: dat is het gebied van het normale samenleven. Die je onder al die zwarte shit verborgen ziet liggen. Zo helder en refereerbaar gemaakt, dat ze staat te schitteren als een gek, en laat zien wat een totale shit die zwarte laag is die op haar rug mee wil liften.

Maar er ligt niet alleen een zwart gebied OP het normale samenleven. Er ligt er ook eentje ONDER het normale samenleven. Jawel….. ze is volkomen gesandwiched (maar dat maakt jou niet meer uit, voor jou werkt dit nu dus puur als onderscheidend vermogen, niet als dramatiek noch pathetiek noch verwarring).

Dus laten we onder het normale samenleven ook maar even een zwarte stippellijn zetten, en kijken wat daar dan precies onder ligt.

verbeelding-11a

Terwijl in het hier-en-nu die zwarte laag boven het normale samenleven hangt, als waanzinnige en totaal nutteloze last om te dragen in de fysieke wereld, ligt er onder het normale samen een zwarte laag, een totaal waanzinnige en nutteloze laag, om te dragen in ieders innerlijke wereld. En die heet: angst. Angst als de motor om jezelf te blijven overleveren aan de ‘voorstellen’ uit de bovenste zwarte laag.

Als angst in het hier-en-nu niet meer werkt, dan zorgt die onderste laag ervoor dat je dan angst voor de toekomst hebt! Zo zal je voorgoed in angst leven. En moet je zien te dealen met die angsten. En zal je de verkondiger van die angsten moeten vereren, want wat een geweldig persoon is dat, dat die zo goed inziet waar alle angsten voor de toekomst liggen, dus dan vraag je: ‘Wat is je plan? Ik luister…..’…… En dan komen er weer antwoorden die liggen in dat voorgefabriceerde gebied van angst.

Nu bijvoorbeeld de angst voor robotisering…… De toekomst in onszelf moet daar bang voor zijn, want (zo zegt de angstzaaier): door de robotisering zijn er straks geen banen meer. En DUS moet iedereen een basisinkomen…… Angst als reden voor een basisinkomen. Robotisering als reden voor een basisinkomen. In plaats van onze absolute economische waarde als reden van bestaansgeld. Nee….. Robotiseringsangst als reden voor een basisinkomen. Het moet en zal over angst gaan….. tja.

Kijk even in het gebied van het normale samenleven. We hebben een absoluut zekere waarde voor de bestaanseconomie en geldbeschikbaarheid laten we hier equivalent aan werken. We are the economy of certainty. Vanuit ons niets kostend (maar zeer waardevolle) bestaansgeld zijn we zonder meer in leven, en gaan we dus doen wat we willen. Ontwikkelen wat we willen. Ontwikkelen hoe we willen.

verbeelding-12

De roep dat robotisering mensen banen doet verliezen is sowieso een lachertje. De beschikbaarheid van geld werkt veel sneller dan robotisering: kijk die gigantische zwarte laag boven het leven: al die mensen verliezen hun werk, door de beschikbaarheid van niets kostend bestaansgeld. Dit is mega. Kan je nagaan, hoeveel nutteloze last het leven draagt in het hier-en-nu.

En het is nog maar de vraag of robotisering verder nog wel zo’n vlucht gaat nemen vanuit het normale samenleven. De industriële tak robotisering kan zo’n vaart maken, omdat ze mega leningen bij banken kan afsluiten. Wat dus geen leningen zijn, maar gewoon extra geldcreatie voor jezelf. Dat kan niet meer in het normale samenleven.

In het normale samenleven zijn zelfs middeleeuwse taferelen als Sillicon Valley, waar vrouwen nog steeds beschouwd worden als niet-functionerende wezens, voorbij. Want waar je nu vrouwen hoort eisen dat Sillicon Valley meer vrouwen moet toelaten (allemaal op zoek naar een baan en een manier om hun talenten in te zetten), zeggen vrouwen vanuit het normale samenleven dat ze juist niet gaan werken bij organisaties die in de middeleeuwen zijn blijven hangen en nog altijd vrouwen uitstoten. Onttrek al je prachtige talenten maar gewoon aan die idioten met achterstallig onderhoud. En het maakt niet uit of Sillicon Valley het dan wel of niet redt, dat is simpelweg niet interessant, geen issue, vanuit het normale samenleven, vanuit de niets kostende souplesse van het samenleven.

Nou en al die zwarte soep, die nutteloze soep, die gaan we niet meer opdienen, aan 1 persoon in ons midden. Die laten we juist leven zoals bedoeld is: we laten die persoon het normale samenleven leven. We laten dus doorstromen naar die ene persoon. Die gaat zelf dus ook door laten stromen, volledig het normale samenleven leven.

Dit is het enige wat we doen. Door laten stromen, waarmee er een nieuwe generatie van samenleven op aarde ontstaat. Eerst naar de eerste, dan naar de tweede, dan naar de derde…

Ons referentiepunt ligt dus niet in die zwarte lagen. Ze ligt in onszelf. Ze is ons eigen Wezen. We zijn zelf degenen die hunkeren naar een normaal samenleven.

We gaan dus midden in the reality of the now het normale leven: geld laten werken zoals bedoeld: de 1/x aanzetten. Dan maar zonder die ene programmeerregel, wat maakt ons dat nou uit, we kunnen prima zelf een maandelijkse doorstroom klaarzetten via internetbankieren.

Dit is het enige wat we samen doen; wel het normale samen leven leven. Midden in the reality of the now elkaar letterlijk bevrijden van die loze zwarte lagen. Wat een ballast, het is te waanzinnig voor woorden. Een gigantische ballast, OM mensen hun vrije levenstoegang maar te blijven onthouden. Volledig aanwijsbaar gemaakt.

verbeelding-13

En dan zijn er natuurlijk ook nog dingen die we zelf te doen hebben. Zoals het in ons eigen leven loslaten van onze oude keuzes. En daar waar we vinden dat de zwarte lagen ons lastig vallen, gaan we voor crowd suing. Maar dat komt later wel. Eerst normaal samenleven, midden in the reality of the now. En het is zo simpel als door laten stromen. En in jouw eigen leven het oude los laten.

Over ‘het systeem’, die zwarte laag over het leven heen, hoeven we onszelf geen zorgen te maken. Al die totaal nodeloze prut wordt volledig betaald door belastingbetalers. Nou, wat zou jij je daar nou zorgen om maken, echt. Laten die lekker zelf gaan emanciperen en eisen dat die zwarte laag van hun geld afblijft. Een totaal nutteloze laag.

Die ene persoon die we terugbrengen in haar of zijn normale levensstaat, die ene persoon die we laten leven vanuit bestaansgeld, die lacht zichzelf een hoedje om dat systeem. Die zegt: ‘Er is ineens geen systeem meer op mijn stoep neergelegd, ik heb iedere maand gewoon mijn bestaansgeld beschikbaar, er is een oprecht samenleven op mijn stoep neergestreken’.

En natuurlijk zegt die zwarte laag nog steeds dat die persoon belasting moet betalen als zij of hij euro’s verdient. Ja, en het is dus aan die persoon zelf om dat dan maar zo te laten, en zich met interessantere dingen bezig te houden, of te gaan voor crowd suing, om te eisen dat het stopt.

verbeelding-14

En verwoord nu eens voor jouzelf hoe in de onderste zwarte laag de angst voor rijken is opgelost in het normale samenleven. De angst dat ze naar het buitenland vertrekken, de angst dat hun beurswereld en huizenwereld instort, waardoor ze niet genoeg belastingen ophoesten, de angst voor hoe ze stemmen…. al die angst omdat iedereen totaal kunstmatig afhankelijk is gemaakt van het hen belasten….. waar die totale zwarte laag boven die ene programmeerregel voor in stand gehouden moet worden……

Advertenties