Transitie: een nieuw referentiekader

Goed, we weten nu op welk abstractieniveau we moeten zitten: het oude is een totaalmoloch, en door jong volwassenen (bijvoorbeeld 18+ jarigen) een nieuw samenleven te laten samenleven, groeit het nieuwe zich zo bewust de toekomst in, en faseert het oude zo bewust uit. Kind kan de was doen.

Maar welke keuzes komen dan in aanmerking, om die allereerst te faciliteren voor de jong volwassenen in ons midden?

Tja… dan moet je dus een nieuw referentiekader hebben, waar je allerlei nieuwe keuzes die geopperd worden, aan kunt toetsen.

Dat nieuwe referentiekader kan je aldus omschrijven:

  • Het moeten keuzes zijn die geen troep meer maken
  • Het moeten keuzes zijn waarmee er geen tweedeling gecreëerd wordt
  • Het moeten keuzes zijn waarmee er nooit meer sprake kan zijn van tekorten

Dat klinkt misschien ambitieus, maar dat is het niet. We gaan natuurlijk niet weer een moloch bouwen, daar passen we voor. Dus we moeten absoluut helder zijn in het niet weer willen herhalen van het oude. Als we het oude willen blijven herhalen, dan hoeven we geen verandering te verlangen.

Het nieuwe referentiekader kan je ook op deze manier omschrijven:

  • Het moeten keuzes zijn die zelfverklarend zijn
  • Het moeten keuzes zijn die geen belastinggeld vergen
  • Het moeten keuzes zijn die geen controlestructuren nodig hebben
  • Het moeten keuzes zijn die iedereen kan maken

Ja, klinkt ook al ambitieus, maar nee, dat is het niet. Het is heel normaal.

Mochten er nou dingen in staan die je niet begrijpt, dan mag je jezelf afvragen of dat er wat toe doet. De regering blijft alsmaar met het oude referentiekader verder gaan, en daar begrijpt ook niemand iets van. De regering maakt haar referentiekader niet eens zichtbaar. Dus kijk maar gewoon vanuit je gezonde boerenverstand, of je het idee hebt dat een Depositobank en bestaansgeld nou wel of niet voldoen aan bovenstaand referentiekader.

Besef overigens dat het nieuwe referentiekader echt alleen maar op het nieuwe samenleven slaat. Dus als er staat ‘Het moeten keuzes zijn die geen troep meer maken’, dan moeten we dat bekijken, binnen de groep die daadwerkelijk het nieuwe gaat leven. Dus als 18-20 jarigen het nieuwe gaan leven, dan moet die keuze in HUN onderlinge samenleven geen troep maken. Dat is waar we naar kijken. Dat het oude ondertussen nog steeds troep blijft maken, omdat het oude nog steeds doorgaat met het oude, dat kennen we dus niet aan het nieuwe toe. We zeggen dus pertinent niet: ‘En dat nieuwe moet er voor gaan zorgen dat in het oude dan ook ineens alle troep opgeruimd is’. Nee, absoluut niet. Als het oude zijn eigen troep niet meer wil, dan gaat iedereen die in het oude zit samen ook maar eisen dat ze het nieuwe kunnen leven.

Begrijp je het absolute onderscheid tussen de twee verschillende referentiekaders?

Het oude kent zijn eigen referentiekader overigens niet: die is vanuit totale bewusteloosheid zijn eigen troep steeds weer aan het maken. Nou en? Iedereen vond het tot op de dag van vandaag helemaal prima om ermee door te gaan. Als je er echt klaar mee bent, dan ga je er voor staan dat een eerste groep überhaupt kan GAAN, überhaupt het nieuwe kan gaan leven, het nieuwe dat onderling geen troep meer maakt, omdat dat het referentiekader van het nieuwe is. Keuzes die daar niet aan voldoen, laten we daar links liggen.

Ik hanteer op dit platform verder dit referentiekader voor het nieuwe samenleven:

  • Het moeten keuzes zijn die zelfverklarend zijn
  • Het moeten keuzes zijn die geen belastinggeld vergen
  • Het moeten keuzes zijn die geen controlestructuren nodig hebben
  • Het moeten keuzes zijn die iedereen kan maken

Je ziet dat de depositobank een keuze is die volkomen voldoet aan dit nieuwe referentiekader.

En wat doet de regering? Die hanteert helemaal geen nieuw referentiekader. En dus blijft ze het oude als haar referentiekader gebruiken (het is werkelijk te waanzinnig voor woorden: iets dat bewezen niet werkt, als je referentiekader blijven gebruiken), en zegt ze DUS dat de depositobank geen juiste keuze is. Nou, wat een verrassing zeg, dat als je het oude referentiekader blijft gebruiken, dat alles wat er nu al niet is in dat oude referentiekader, door dat oude referentiekader afgedaan wordt als: ‘Neeee, DAT klopt niet, want ze is niet zoals ik’. Nee NATUURLIJK zijn alle nieuwe keuzes die we te maken hebben, NIET hetzelfde als het oude referentiekader. Dat is nou juist de BEDOELING. Maar de regering is zo’n achterlijke debiel dat ze aan het oude referentiekader gaat vragen wat er wel of niet moet gebeuren. Hoe zwakzinnig moet je zijn? En heb je enig idee wat voor salaris die mensen krijgen? Het is te afschuwelijk voor woorden.

Rechts ligt het referentiekader van het nieuwe samenleven dat we allereerst door de jong volwassenen in ons midden laten leven. Zij zijn met het nieuwe samenleven niet verantwoordelijk voor de teringzooi die de oude linkerwereld ondertussen nog steeds blijft maken.

Oh, en mocht je het nou niet eens zijn met het nieuwe referentiekader dat ik hanteer, dan hoef je niet bij mij te komen zeuren. Ik ben niet jouw probleem, ik zet geen agressief belastingkantoor op jouw stoep neer, dat doet de regering. Ga daar maar klagen over het referentiekader dat je niet aanstaat. Ga maar bij de regering klagen dat ze een ziekmakend referentiekader blijft hanteren, en vertel haar dan maar welk referentiekader je wel wilt dat ze hanteert.

And by the way… ik heb jou hierboven weer heel veel mee gegeven om het nieuwe referentiekader aan te vullen. Doe maar voor jezelf…… beschouw mij niet als het centrale punt dat dat voor iedereen met bijhouden…. niets meer buiten jouzelf leggen, dat weet je nou wel.

Advertenties