Transmutatie en ‘niet’

Bij de overdracht van een transmutatie in ons bewustzijn is het woord ‘niet’ een belangrijk woord.

Er dient namelijk zeer helder gemaakt te worden dat alle oude waarnemings- aannamen- en verwachtings-patronen het ‘niet’ zijn, waar het over gaat. Die kunnen dus niet meer geprojecteerd worden. Maar belangrijker nog: ze moeten expliciet benoemd worden, als zijnde ‘niet’ hetgeen wat het is. Het zijn de dingen die je moet leren laten liggen. Niet als in: ‘Later pik ik ze weer op’, nee, als in: ‘Dit dien ik op te laten lossen in mijzelf’. Een innerlijke bevrijding in jezelf, van een oud kader.

Dit expliciete benoemd worden is iets wat je rustig bij jezelf binnen moet laten komen, via een boek bijvoorbeeld.

Het niet-proces kan worden ervaren als het schenden van een vermeende werkelijkheid in jouzelf. Mensen met een lage kwetsbaarheidstolerantie kunnen daar helemaal niet tegen, zetten zichzelf innerlijk op slot, willen per se hun oude innerlijke raamwerk niet vrijgeven, omdat ze zich er te diep mee geïdentificeerd hebben.

Het niet-proces biedt dus vanzelf het onderscheidend vermogen tussen oprecht zijn en niet oprecht zijn. Als je oprecht een verandering wilt (zelf dus anders kiest samen te leven), dan laat je jouw gehechtheid aan jouw oude innerlijke raamwerk los, wil je dat er doorheen gekeken kan worden door jouzelf.

Het doorprikken van het oude innerlijke raamwerk gebeurt sterk in een belangrijke bijlage in het boek ‘Als de regering ineens oplost‘.

1 van de belangrijkste verwachtingen die doorgeprikt dienen te worden voordat je het boek leest, is de aanname dat het boek er is om jou te vertellen hoe JIJ alles naar je toe kunt trekken wat je nodig hebt. Dit law-of-attraction achtige ik-perspectief zit nu juist niet in het boek. Het boek is voor volwassenschap in samenleven. Bij volwassenschap hoort ook het facen van onrecht. Het onderkennen van onrecht dat gaande is.

Het boek is er dus niet om het onrecht dat gaande is te ontkennen en te doen alsof je alleen maar heel erg positief hoeft te verlangen, en dan komt je bestaansgeld wel naar je toe. Nee, niets van dit soort spelletjes vind je in mijn boek terug.

Het blijft overigens ieders vrijheid om op zo’n manier in het leven te staan. Maar mijn boek bevindt zich niet in dat gebied (belangrijk om dit ‘niet-aspect’ van te voren te melden dus). Het is ook zeker niet wat ik aan de next gen overdraag: de boodschap dat je het leven naar je toe moet zien te graaien, nu met loa-achtige dingen. Je zou zonder meer jouw bestaansgeld moeten hebben, dat is wat ik overdraag: je hoeft het leven niet eerst naar je toe te graaien, ook niet via loa dingen. Dus dan onderken je vanzelf de discrepantie in hoe het er nu aan toe gaat.

Het vraagt psychisch volwassenschap om onrecht dat gaande is, waar te nemen voor wat ze is. En correctief te handelen.

Een deel van dit correctief handelen kunnen we zelf: door zelf precies zo samen te leven als dat het normale samenleven er uit ziet.

Een deel van dit correctief handelen vergt het eisen dat de regering zich anders gedraagt naar ons. Niet naar ‘de maatschappij’. Nee, naar het nieuwe samenleven. Iedereen die met het oude door wil gaan, moet dat samen ook kunnen doen.

Het correctief handelen heeft niets met de oude bekende beelden van onrecht te maken. Het boek ‘Als de regering ineens oplost’ brengt je het nieuwe gebied in, en prikt het oude gebied door, zodat de werking daarvan in jezelf kan oplossen.

Vanuit het nieuwe gebied kijk je op een nieuwe manier naar de mogelijkheden die we zelf al hebben, en naar het onrecht dat er gaande is naar ons. Niet naar ‘de maatschappij’, nee, naar de mensen die normaal willen samenleven. Dat is dus echt niet hetzelfde als ‘de maatschappij’.

Het boek gaat over samenleven, over ons eigen volwassenschap in samenleven. Dan moet je een beeld hebben hoe het normale samenleven eruit ziet. En moet je leren om jouw oude innerlijke kader niet meer de boventoon te laten voeren. En heb je een nieuw handelingsperspectief nodig, waaruit jij kunt putten en kunt doen wat bij jou past.

Het wordt je allemaal geboden via het boek ‘Als de regering ineens oplost’ en via de nieuwe social fabric, die te vinden is via het platform Samenleefpioniers.

Dus niets voor mensen die op het ‘Ik’ willen zitten. Noch iets voor mensen die in onterechte grootse perspectieven willen blijven zitten, zoals: ‘Voor duh hele maatschappij’. We hoeven helemaal niets voor duh maatschappij te doen. Iedereen kan zichzelf zonder meer aansluiten bij het normale samenleven. Als de hele maatschappij dat normale samenleven (waarin we samenleven vanuit bestaansgeld) een aantrekkelijke manier van samenleven vindt, dan geeft ze zelf ook deze nieuwe respons. Er hoeft dus niet iets VOOR de samenleving gedaan te worden, maar DOOR de samenleving (dat zou nog eens een crowdkracht zijn). Althans… als ze het nieuwe samenleven een interessante manier van samenleven vindt. Dat kan ze voor zichzelf toetsen door het werk van het nieuwe samenleven tot zich te nemen: via het boek, en de nieuwe social fabric.

Advertenties