Verdieping na het basisinkomen

Nu veel mensen gewend zijn geraakt aan de betekenis van het basisinkomen, en het zicht op onze mensbeelden en samenleefbeelden daarmee verlegd is, gaat het niet meer om het basisinkomen zelf als de verandering, maar om een punt in onszelf dat zal moeten veranderen. Uit dat punt komt de daadwerkelijke verandering voort.

Onze zelfreferenties dienen te veranderen, onze zelfpositionering dient te veranderen. Dat is waar het om gaat.

Wat betekent dit?

We moeten eerst kijken naar de reden waarom we niet vanuit basisinkomens (bestaansgeld) samenleven. De reden daarvan ligt in een ver verleden, en komt uit agressors voort. Agressors die gigantische beschermingsapparaten voor zichzelf hebben aangelegd.

Er zit dus geen enkele economische of financiële reden onder het feit dat we niet vanuit basisinkomens (bestaansgeld) samenleven. Voor iedereen die dat nog steeds denkt, is dat alles volkomen doorgeprikt, en dat is terug te vinden via het werk van de samenleefpioniers.

Er ontbrak geen geld, er ontbrak geen economie. Er ontbrak bescherming. We hebben het over moedwillig onthouden bescherming. Het is dus precies die bescherming die we nu moedwillig WEL moeten bieden. Gewoon, wijzelf. Niet TEGEN de vijand. Nee, die gaat in zijn eigen sop gaar koken, als we een groep voorstanders daadwerkelijk bescherming bieden. We strijden dus niet tegen de vijand, nee, we bevrijden mensen uit de agressiedynamieken van de vijand. Het maakt niet uit of de vijand zichzelf daadwerkelijk een vijand ervaart. Het maakt niet uit of de vijand een vijand vanuit onbewustzijn is. Dat maakt voor bewuste voorstanders niets uit: we zien dat de dynamieken die uit hen voortkomen, agressiedynamieken zijn, agressie naar de souplesse in samenleven.

Waar de verandering dus daadwerkelijk over gaat, is dat we zelf de beschermers worden. Waarvan? Van het samenleven van de volgende generatie in ons midden. Zodat zij uit de oude dynamieken bevrijd worden, ook al zijn die oude dynamieken dan toch nog steeds aanwezig. We beschermen hen dan tegen de negatieve resultaten van de oude dynamieken, die kunnen de volgende generatie niet meer misbruiken, en dan gaat de troep van de oude dynamieken terugslaan op zichzelf. Mooi, laten ze hun eigen troep maar ervaren.

We refereren dus niet alleen anders aan onszelf (we gaan de volgende generatie de bescherming bieden die hen altijd is onthouden), we refereren ook anders aan iedereen die met de oude dynamieken door wil gaan (zij zijn de agressors tegen de souplesse in samenleven, de agressors waartegen de volgende generatie bescherming dient te krijgen, ook als ze die agressor vanuit onbewustzijn zijn).

Om de dingen in jezelf helder te kunnen houden, is het zaak dat je niet meer blijft verzanden in het denken dat je telkens weer bewijslast aan moet zien te dragen voor de tegenstanders van het basisinkomen/bestaansgeld. Je dient je niet met de tegenstanders te verbinden, maar met de voorstanders. Wat de tegenstanders allemaal voor onzin denken (en waar ze zich irrationeel in vast blijven klauwen), dat weten we nou wel, we hoeven hen niet steeds het podium te bieden om die onzin steeds weer overnieuw te herhalen. Laat ze lekker in hun oude sop gaarkoken samen.

De voorstanders moeten volkomen zelfreferent worden.

Zeggen dat de hele maatschappij over moet naar het basisinkomen, betekent dat je juist niet zelfreferent bent: je zegt tenslotte dat je je niet met de voorstanders wilt verbinden, maar de tegenstanders wilt overtuigen. Dat is de oude gijzelingsweg. Die hoeven we niet te gaan. Op die weg staan alleen de gijzelaars maar. En we willen een groep in ons midden juist uit de klauwen van die gijzelaarsdynamieken bevrijden.

Ja, we zullen in eerste instantie genoegen moeten nemen met een subgroep in ons midden, zoals ik in dit artikel ook benoem. Eerst een subgroep bevrijden uit de oude dynamieken, door ervoor te zorgen dat zij daadwerkelijk vanuit basisinkomens kunnen samenleven, zodat hun (onderlinge) levensdynamieken in bevrijdde staat komen. Er is geen grotere aanval op de oude agressie te bedenken dan dat. Een pure vredeskracht, beschermingskracht, faciliteringskracht, die de oude agressie haar gijzelingskracht uit handen slaat, richting de volgende generaties.

Dit betekent dus dat we in onszelf naar een plek moeten gaan, waarin we onszelf daadwerkelijk de beschermers ervaren van het normale samenleven van de volgende generaties. En dit is wat er altijd al had moeten zijn.

Mensen die hun hele leven al vanuit tekorten moeten leven, waarin ze door de oude dynamieken zijn geduwd, zullen hier misschien helemaal geen zin in hebben, en gaan niet voor hun volgende generatie(s) staan? Of juist wel, beseffend dat ze willen dat hun eigen volgende generatie niet meer mee hoeft te maken wat ze zelf hebben mee gemaakt. Tja, wie weet.  Ik weet het niet, wie er wel en niet aan toe is, en ik hoef dat niet te weten. Iedereen weet het van zichzelf wel. Wel is het zo dat het de enige transmutatie is waar het om gaat: dat we als volwassen mensen daadwerkelijk onze positie gaan innemen. Juist als de faciliteerders en beschermers van het normale samenleven van de volgende generatie in ons midden.

Dus kijk nu nog eens naar wat de have’s hebben gedaan, rondom het basisinkomen.

Ze hebben zich allemaal opgesteld als de beter-weter. Ze zijn lezingen en interviews voor documentaires gaan geven, om te vertellen dat ze voor het basisinkomen zijn….. maar ze handelen er totaal niet naar. Voor nog geen mm. Ze refereren niet aan zichzelf, ze laten niet doorstromen, ze eisen niet dat ze als voorstanders gefaciliteerd worden, niets. Ze hebben zichzelf typerend uit het plaatje weg gehaald. Het gaat niet om henzelf, vinden ze. Ja, het gaat om hun brein, vinden ze: ze komen met belastingtechnische en economische berekeningen (allemaal vanuit hun eigen voorkeuren), om te laten zien hoe belangrijk hun brein is: ‘Ik kan beter rekenen dan jij, dus ik bewijs jou dat het basisinkomen kan’. Terwijl ze gewoon zelf kunnen internetbankieren en maandelijks 10% door kunnen laten stromen. Nee, doen ze niet. Ze stellen zichzelf op als vermeend slachtoffer: ‘Ikkie ben zielig, ik kan niet internetbankieren, en in plaats daarvan kom ik met molochberekeningen over belastingen en economie, wat mijn geweldigheid maar weer aantoont’.

Je ziet dat het woord ‘voorstanders’ helemaal van betekenis is veranderd. Je ziet dat de ware gijzelaars zichzelf vaak ‘voorstanders’ noemen.

Ik laat al sinds 2006 doorstromen. En ik zet voortdurend het faciliteren en beschermen van het normale samenleven van de volgende generatie in het midden. Dat zijn de zelfreferenties waar het om gaat.

Dat mensen die geen geld hebben, niet door kunnen laten stromen, betekent dat ze niet als beschermers kunnen optreden. Zie je nu wat het nut is van het creëren van armoede? Dan kan je het leven geen bescherming bieden. Kan je de volgende generatie geen bescherming bieden. Kan je geen medevormgever van het samenleven zijn. Kan je geen medevormgever van de toekomst zijn. Je  bent uitgeschakeld als medevormgever. Precies zoals agressieve mannen het ooit bedoeld hadden: zodat zij vrij baan hadden, konden bepalen waar het leven op aarde naar toe ging.

Ja, zo hebben agressors vrij spel. Het maakt niet uit of mensen deze agressor vanuit onbewustzijn zijn: de resultaten zijn er toch wel naar.

Maar je weet dat het opzoeken van een bepaald punt in jouzelf, helemaal geen geld nodig heeft. Zwarte mensen en vrouwen die arm waren, hebben ooit ook dat ene punt in zichzelf teruggevonden. Uit dat ene punt in jezelf, volgt een impuls tot handelen. En dat handelen is nu per definitie niet ‘iets voor de hele maatschappij willen doen, die naar het samenleven vanuit basisinkomens zien over te halen’. Nee, dat is totaal niet waar het om gaat. Het gaat er nou juist om, om als de voorstanders van het basisinkomen, samen daadwerkelijk de faciliterende en beschermende factor te worden, naar het normale samenleven van de volgende generaties. Zo breken zij in hun eigen leven dwars door alle oude dynamieken heen, en laten ze die oude dynamieken achter, die daardoor in hun eigen drek gaan verschrompelen. En hoe hard mensen zich dan ook aan die oude dynamieken blijven vastklauwen, die mensen sterven toch enig moment wel van ouderdom. Het oude lost zichzelf dus toch wel op, maar heeft dan ondertussen allang diens gijzelingskracht op de volgende generaties volkomen verloren.

Als je beseft waar het om gaat (ten eerste het faciliteren en beschermen van het normale samenleven van de volgende generaties, dan kan het daarna vanzelf verder groeien), dan weet je dat we 0% afhankelijk zijn van de regering, om zelf de faciliteerders en beschermers te zijn. Want ook als de regering ons niet faciliteert (en we de doorstroom dus niet van onze belastingen kunnen aftrekken), zijn we prima in staat om de volgende generatie uit de oude dynamieken te bevrijden: gewoon naar hen door laten stromen. Klaar, zo simpel, dat je broek ervan afzakt.

Dit gesprek gaat dus helemaal niet over belastingen of economie. Het gaat over onszelf: het gaat over de positie die we innemen als volwassenen.

Er zijn mensen die mijn boek ‘Als de regering ineens oplost‘ hebben gelezen, en me hebben verteld: ‘Ik heb er niets aan’. Ja, dat klopt, als je zelfzuchtig op zoek bent naar meer geld voor jezelf. Dat is het perspectief dan ook totaal niet. Mensen die met ‘law of attraction’-achtige verlangens het boek gaan lezen bijvoorbeeld, en denken dingen te vinden als: ‘Hoe kan ik meer geld naar me toetrekken, hoe kan ik een basisinkomen naar me toetrekken, hoe kan ik bestaansgeld naar me toe trekken?’, hebben inderdaad niets aan mijn boek. Mijn boek gaat over het innemen van een positie van volwassenschap, richting de volgende generaties. En dat is er dus een van facilitering en bescherming.

Als alle have’s die zeggen voorstander te zijn van het basisinkomen, hun oeverloze en nutteloze geouwehoer over belastingen en economie stop zetten, en zelfreferent worden, en zeggen: ‘Ik ben een daadwerkelijke voorstander, en laat dus zonder meer doorstromen naar de volgende generatie in ons midden, zodat zij samen de nieuwe dynamieken kunnen leven, zij uit de gijzelende klauwen van de oude dynamieken bevrijd worden, wat een gigantische, natuurlijke, wapenontmanteling van die oude dynamieken is’, dan is de volgende generatie in no time bevrijd, letterlijk.

Dat zijn de zelfreferenties waar het om gaat. En ja, de volgende is dan: eisen dat we het daadwerkelijk via belastingen kunnen aftrekken. Dat is stap 2. Ook dat zijn de zelfreferenties waar het om gaat. Have’s die dus aan het onrecht naar zichzelf refereren (het onrecht dat het belastinggeld van have’s naar het onderhouden van oude dynamieken gaat, en het onrecht dat de depositobank doelbewust onthouden wordt), in plaats van dat have’s allemaal doen alsof alleen arme mensen onrecht wordt aangedaan, en de have’s alleen maar helemaal geweldig zijn, niets mee aan de hand, zogenaamd, waarmee ze de betekenis van het basisinkomen letterlijk de armoedeval in laten lopen, waar de have’s zich allemaal lekker achter verschuilen: ze refereren aan het onrecht dat armen (buiten zichzelf) wordt aangedaan, en zij zijn dan zogenaamd de good guys, die zogenaamd voorstander van het basisinkomen zijn, maar ze handelen er totaal niet naar, ze verschuilen zichzelf letterlijk achter de rug van de armen.

Het benoemen wat arme mensen wordt aangedaan is wel degelijk nodig. Maar niet om je daarmee als have achter hun rug te verschuilen. Maar om als have daarom juist tot handelen te komen. Niet naar arme mensen. Niet naar een subgroep. Nee, naar een subsamenleving: de volgende generatie in ons midden. Althans, naar hen binnen hen, die ook daadwerkelijk voor het samenleven vanuit basisinkomens gaan. Wat dus niet gaat over het ‘willen hebben van 1000 euro’.

Onze zelfreferenties zijn dus veranderd.

We willen geen basisinkomen. Nee, we willen samenleven vanuit basisinkomens. Het gaat om het onderlinge relateren dat we in een andere dynamiek willen laten komen. We willen niet ‘1000 euro hebben’. Nee, we willen het onderlinge relateren in haar vrije dynamiek brengen.

We willen niet voor de (onwillige) maatschappij zorgen. We willen dus niet de hele maatschappij verleiden om voor het basisinkomen te gaan. Nee, we willen de groep die wel zo wil samenleven, juist bevrijden uit de gijzelende klauwen van de rest van de maatschappij. Laat de rest van de maatschappij maar in haar oude dynamieken gaar koken.

We willen niet doen alsof de situatie niet is zoals die is. Nee, we weten heel goed dat de situatie is zoals ze is. Dus we moeten beginnen met het bevrijden (beschermen), van 1 subsamenleving in ons midden. We kunnen nu eenmaal niet in 1 keer iedereen laten gaan. Het is vanuit volwassenschap totaal natuurlijk, om de volgende generatie jong volwassen als eerste te laten gaan.

We willen niet doen alsof have’s betere mensen zijn, die met hun brein voor de not-have’s moeten uitrekenen dat het basisinkomen belastingtechnisch echt wel kan (en dan met berekeningen komen waarvan je weet dat ze volgend jaar al niet meer kloppen, omdat er geen zelfverklarend principe (zoals bestaansgeld bijvoorbeeld) in zit, maar alleen de persoonlijke, nutteloze, voorkeuren van de rekenaar). Nee, we willen dat de have’s die zeggen voorstander te zijn, daar dan ZELF ook naar handelen, en aan het onrecht refereren dat hen ZELF wordt aangedaan. En dat ze ZELF dus de positie innemen van de faciliteerder (door laten stromen) en dus beschermer (het bewust letterlijk bevrijden van de volgende generaties). En ze dienen te refereren aan het onrecht waar ze ZELF aan mee doen, als ze gewoon doodleuk tonnen extra geld voor zichzelf blijven aanmaken bij de banken, terwijl ze weten dat de not-have’s dat niet mogen, waarmee ze dus letterlijk tonnen afstand van hen nemen. Ze dienen dus aan zichzelf te refereren, zich niet laf achter de rug van de not-have’s te verschuilen.

We willen een ander niet vertellen dat we menen het recht te hebben om belastinggeld bij die personen weg te klauwen. Nee, we refereren aan onze EIGEN economisch waarde, die gewoon in betaalmiddel omgezet kan worden. Ons niets kostend bestaansgeld dus.

We willen niet ‘1000 euro hebben’, nee, we willen wezenlijk anders samenleven, en kiezen zelf dus ook niet meer mee te doen aan de oude dynamieken. We willen dus niet ‘1000 euro geven aan de volgende generatie’, nee we willen de volgende generatie die ZELF ook anders zal samenleven, faciliteren en beschermen, door naar hen door te laten stromen. Dat is werkelijk totaal iets anders.

We willen niet jaar in jaar uit op facebook vertellen dat je wilt dat het basisinkomen er komt. Zo wordt het gewoon kleinzielig gezeur. We willen daadwerkelijk onze positie innemen. En er dus naar handelen.

Zie je: onze zelfreferenties zijn veranderd.

En iedereen die in de oude referenties wil blijven vervallen, die doet dat dan maar. Dan ben je zelf nog steeds de gijzelaar vanuit het oude. Ik ben niet in je geïnteresseerd. Ook niet om je te zien te overtuigen. Totaly not interested. Zie je: de belangrijkste zelfreferentie.

Zogauw je bereid bent om je psychisch en emotioneel volwassen te gedragen, en dus je natuurlijke volwassen positie in kiest te nemen richting de volgende generaties, beseffend dat we hen met gemak (echt met gemak) uit de klauwen van de oude dynamieken kunnen begrijpen, is er pas interesse in contact. De rest is beerput oud.

En iedereen die arm is en deze positie niet in wil nemen, wel degelijk blijft denken in termen als: ‘IK wil een basisinkomen, en de rest kan me niet schelen’, kan samen al lang gaan crowd suen. Ik zou het ze ook zeker aanraden, want zoals je transparant zichtbaar hebt: de have’s steken geen poot uit. Degenen die zeggen voorstanders te zijn zijn alleen maar met hun rekenkundige zelfverheerlijking bezig, en gaan daarna zelf weer doodleuk verder met de oude dynamieken. Ze veranderen ook niets naar de volgende generaties, en dus ontstaan er geen doorbraak dynamieken. Dus de not-have’s moeten inderdaad maar gewoon letterlijk aan zichzelf denken, en voor zichzelf gaan crowd suen. Ook zij hebben alle informatie die we jaar in jaar uit vrijelijk beschikbaar stellen, transparant voor handen. Ook zij moeten gewoon zelfreferent zijn. En in de rechtbank moet je niet refereren aan het werk van zogenaamd gerenommeerde economen en zo. Nee, je moet refereren aan het daadwerkelijke bewijs dat we vanuit basisinkomens (bestaansgeld) horen te leven. Aan het bewijs dat we niets kosten. Aan het bewijs dat het mensen onthouden van basisinkomen (bestaansgeld) dus pure geïnstitutionaliseerde agressie is. Die bewijzen zijn gewoon in mijn werk te vinden. Daar moet je dus aan refereren in de rechtbank. Dan ben je zelfreferent, want mijn werk refereert aan jouw onbetwistbare, niemand iets kostende, economische eigenwaarde.

We kosten niets. Al het leed is er dus voor niets. Het wordt mensen dus moedwillig aangedaan. Dat is pure agressie. Die iedere dag nog steeds verlengd wordt.

Onze zelfreferenties zijn veranderd, en dat is de enige transmutatie waar het wezenlijk om gaat. Alleen vanuit daar zullen de veranderingen komen. Ongeacht op wat voor manier je het dan wilt aanpakken. Want ook dat blijft aan jezelf (wat ik in mijn boek ook helder maak, waardoor mensen ook zeggen: ‘Ik heb er niets aan’, omdat ze zo onvolwassen zijn dat ze iemand zoeken die hen vertelt welke keuze ze moeten maken in hun handelen.  Ja doeieoeoeiueoeo… onvolwassenschap is geen optie meer).

Stel je voor dat we sinds 2006 daadwerkelijk waren begonnen met het bevrijden van de next gen. Toen misschien alleen de 18 jarigen, wat jaarlijks misschien uitgebreid kon worden met nog een jaargang, door mensen die aansloten in het faciliteren en beschermen van de next gen. Dan was nu, in 2018, de groep 18-30 jarigen al in hun vrije dynamieken gekomen. Sterker nog: dan was er al een totale disruptie opgetreden, door het nieuwe dat het oude totaal doorbroken had.

Iedere dag langer wachten, is een dag langer doorgaan met het gijzelen.

Bescherming werkt overdrachtelijk. Als wij de volgende generatie de bescherming bieden die bij hen hoort, dan zullen zij het vanuit deze normale levenservaring ook aan hun volgende generaties bieden. Dat is de diepste disruptie waar het om gaat: de oude mannelijke zieke neprekenkundige agressie op aarde is daarmee doorbroken. Het leven op aarde is niet van mannen. Het leven is van ons allen. We zijn dus allen de beschermers van de souplesse van het samenleven. Iedereen die zich hierin als volwassene als een klein kind opstelt, hoeft geen contact te leggen.

Advertenties