Vernaggeld bewustzijn

Hoe we aan alles refereren…..

  • vanuit het nieuwe (ooit verloren) referentiepunt, of
  • vanuit de afstand die je neemt van het nieuwe (het normale) referentiepunt

In het boek ‘Als de regering ineens oplost‘, hebben we een aantal stenen op het pad terug naar de bron, weer even recht gelegd. Zodat onze waarneming in ieder geval weer goed ligt.

Laten we eens kijken naar zoiets simpels als het woordje ‘oplossen’, toegepast op de faciliterende werking van geld.

Veel mensen vinden dit ‘zich vanzelf weer laten oplossen bij iedere transactie’ moeilijk om voor te stellen. Maar zo goed als iedereen doet dit al iedere maand. Je hoeft er dus helemaal geen voorstellingsvermogen voor te hebben, iedereen doet dit al.

De ‘aflossing’ van hypotheken is namelijk precies hetzelfde. Het woord ‘aflossen’ is echter een woord dat niet klopt. Er wordt helemaal niets afgelost, want het is helemaal geen lening. Het is toch echt ‘op laten lossen’ wat er gebeurt: je maakt tonnen extra geld voor jezelf aan, en noemt dat ‘een hypotheek’. Dit is dus gewoon geldcreatie. En dit geld moet dan ook weer uit roulatie, oplossen dus, dus maandelijks laat je een deel van dat geld weer oplossen. Dit doe je door een bedrag over te maken naar de spreadsheet waar het geld voor jou is aangemaakt. Het voor jou aangemaakte getal in die spreadsheet lost zo dus beetje bij beetje op.

Het hele principe van ‘geldcreatie en dat vanzelf weer laten oplossen’, is er dus al. Maar alleen voor de have’s. Die mogen extra geld voor zichzelf aanmaken, met tonnen tegelijkertijd.

Het principe ‘geldcreatie en vanzelf weer laten oplossen’, is er dus al.

Dit is dus zo’n steen die is rechtgelegd; het woord ‘aflossen’ wordt volkomen onterecht gehanteerd rondom het extra geld dat have’s voor zichzelf aanmaken. Het woord dat we dienen te gebruiken is ‘oplossen’. Ze maken extra geld voor zichzelf aan, en ze laten dit beetje bij beetje maandelijks weer oplossen, halen het uit roulatie. En dan zegt de bank: ‘Oh, alles wat zo weer terugkomt, biedt ruimte om het opnieuw aan te laten maken door iemand anders’. Het gebeurt allemaal dus al de hele dag door, door iedereen zelf.

Dit is dus zo’n steen die is rechtgelegd.

En het is zaak om te begrijpen dat deze steen alleen maar in jouw waarneming is rechtgelegd, en dat ik meer dan dat niet hoef te doen. Alles wat na jouw waarneming komt (effect op jouw bewustzijn, dan op jouw respons, dan op jouw acties), is helemaal aan jouzelf.

Als je zelf normaal kunt waarnemen, dan is de rest volkomen aan jezelf. Je bent tenslotte geen randdebiel die niet in staat is om zelf jouw conclusies te trekken.

Natuurlijk kan je jouw nieuwe waarneming linea recta weer jouw oude bewustzijn in knallen, en er dus doodleuk weer verkeerde conclusies aan gaan verbinden. Zo kapsel je de vrij gekomen waarneming alsnog in in het oude.

Ja, dat kan. Het nieuwe bewustzijn moet er dus ook al zijn, zodat je het vanuit daar kunt toepassen. Nou, dat is jou dus ook al overgedragen: je dient de normale waarneming rondom het principe van ‘geldcreatie en zich vanzelf weer laten oplossen’ nu toe te passen vanuit het nieuwe referentiepunt (dat je voor jezelf helder hebt gemaakt).

Ik leg hier nu nog even een andere steen recht, rondom ‘hypotheken en zo’.

De aanname is dat het aanmaken van al die hypotheken, nodig is. Keihard nodig voor de economie. Ok, laten we er eerst even vanuit gaan dat dit klopt. Dus:

Als er iets keihard nodig is volgens iedereen (hypotheken in dit geval), dan zien we dus waarvoor er al gekozen is: dan maak je dat geld dat nodig is dus gewoon aan, en laat het beetje bij beetje weer oplossen. Er komt hier dus geen belastinggeld aan te pas, er hoeven niet eerst belastingen voor geind te worden, het gaat gewoon via geldcreatie. Dit is hoe het AL werkt, met hypotheken etc.. Het gevoel van ‘geld dat keihard nodig is’ wordt daarin simpelweg vertaald naar geldcreatie, waarvan ze weten dat het ‘absoluut de economie in zal gaan, want het wordt als betaling voor een huis toegepast’. En dat zichzelf beetje bij beetje weer laat oplossen: de maandelijkse oplossing.

Dus… .belastingen zijn helemaal niet nodig als je ‘samen iets wilt’. Alle hypotheken zijn daarvan het bewijs.

Dit staat dus nog helemaal los van de vraag of het inderdaad nodig is rondom hypotheken. Het gaat erom dat de hele maatschappij, de hele regering, alle banken, alle media, alles en iedereen, het al normaal vindt dat als je denkt dat iets nodig is, dat je dat geld dan gewoon aanmaakt, en het dan vanzelf weer beetje bij beetje laat oplossen. Iedereen is het er dus al over eens dat belasten helemaal niet onze enige optie is, dat er ook een andere keuzemogelijkheid is; geldcreatie (nou ja, ‘creatie’, het is gewoon een getalletje in een spreadsheet neerzetten). Die dus al wordt toegepast.

Deze waarneming is ook voor je recht gelegd in het boek: als het voor onze huizen niet via belastingen hoeft, dan hoeft het voor onze peentjes en water en zo ook niet via belastingen. Er is hierin dus helemaal geen afhankelijkheid van ‘de werkende, de betalende, de economie’……. die afhankelijkheid is volkomen kunstmatig aangelegd, via het belasten. Het belasten is een totaal zinloze kunstmatige afhankelijkheid die leidt tot de staat waarin we met zijn allen verkeren.

Sterker nog, je hebt natuurlijk al lang begrepen dat het juist voor huizen helemaal niet hoeft, dat het alleen voor ieders in leven zijn hoeft. Het principe van geldcreatie + dit weer beetje bij beetje laten oplossen. Daarin zit dan ook een bedrag voor het kunnen wonen in een huis. We weten al welk totaal bedrag dit voor iedereen is, in de volksmond: ‘bijstandsniveau’ genoemd. Dit is waarvoor geldcreatie voor moet zijn, voor iedereen. En dit zichzelf beetje bij beetje weer laten oplossen bij iedere transactie bijvoorbeeld 1% (1/100), of wat het dan ook maar blijkt te zijn.

Ook weer rechtgelegd, deze steen, deze waarneming.

Nu slaan deze twee stenen die hierboven weer op hun plek zijn neergelegd, op iets buiten onszelf: hoe wij alles in de buitenwereld waarnemen, is nu (deels) rechtgelegd. Je hebt jouw normale waarneming er nu weer voor terug. En je weet dit nu jouw nieuwe bewustzijn in te brengen (dat je voor jezelf helder geformuleerd hebt). En daarna volgt er dan vanuit jou een nieuwe respons en handeling. Dat is allemaal aan jouzelf.

Maar er zijn natuurlijk ook stenen recht te leggen over onze zelfwaarneming: de waarneming over onszelf. En de belangrijkste recht gelegde steen ken je al: we komen geen tekorten brengen, integendeel. We zijn een absoluut zekere waarde voor de bestaanseconomie. We are the economy of certainty. We komen dus een economische waarde brengen (onder andere).

Nu heb ik het zelf helemaal niet nodig om vanuit deze economische termen te praten. Voor mij is de keuze die ik leef 100% direct: iedereen vrij bestaan, en dus iedereen voldoende geld om te bestaan, niet via het belasten van elkaar, nee via het beschikbaar maken van betaalmiddel, kost niets. Klaar. Er is geen enkele verklaring voor nodig voor mij, behalve mijn eigen wil: dit is hoe ik wil samenleven, en dus kies ik hier ook echt voor. En deze keuze zelf blijkt wel degelijk alles te verklaren. De keuze zelf dus. De keuze om de voorwaardelijkheid naar het bestaan die totaal willekeurige mannen ooit op aarde hebben aangelegd, los te laten, die agressieve voorwaardelijkheid zelf niet meer te leven, zelf de normale respons te leven. Zelf dus. Zelf dus. Zelf dus. Zelf dus. Zelf dus het normale te leven, we hoeven niet meer te zijn zoals die schlemiele mannen die het leven van een ander voorwaardelijk wilden maken, zodat ze het leven konden beklauwen wat ze wilden. Zelf zo niet zijn, zelf zo niet doen, zelf normaal doen, zelf, zelf, zelf, zelf, zelf.

Goh, waarom zou ik dat nou toch herhalen, dat woord.

Er zijn hierin nogal wat stenen rechtgelegd ja.

Zoals gezegd: ik heb de economische verklaring niet nodig in dit alles. Niemand heeft de economische verklaringen nodig. En je weet dit nu zelf ook: je weet nu dat de ontmanteling van de voorwaardelijkheid naar ieders bestaan, vanzelf alles van het oude laat oplossen. Gewoon, helemaal vanzelf. Kost niets, want ons betaalmiddel kost niets. Gewoon beschikbaar laten zijn en vanzelf weer beetje bij beetje laten oplossen. En met deze niets kostendheid van het normale samenleven lossen vanzelf alle structuren op, alle armoede, alle belastingen, etc.

Zie je…. het woord economie komt er helemaal niet aan te pas in de vorige alinea.

Maar er is wel een reden waarom we de economie steen wel degelijk hebben rechtgelegd, weer op haar plek hebben gelegd. En dat is om te kunnen onderscheiden wie jouw ware vijand is, en waar die verborgen zit. Het is namelijk die vijand die schermt met ‘de economie’. Ook in mensen die zeggen ‘dat de economie niet op de eerste plaats moet komen’. Die mensen denken nog steeds dat de economie er uberhaupt iets mee te maken heeft, maar nu gewoon even niet alle aandacht moet krijgen. Maar de economie heeft er totaal niets mee te maken. De mensen die aan het uitrekenen zijn dat ‘het basisinkomen belastingtechnisch echt wel kan’, positioneren zichzelf dus ook nog steeds als vijand tegenover jouw bestaan. Ze zeggen dat je belastingtechnisch moet kunnen. Ze ontkennen dus jouw economische waarde die je zonder meer bent/hebt. Ze willen je dus kleineren, pathetiseren. Maar geheid zit dat stemmetje gewoon ook in jouw eigen hoofd, vandaar dat je naar die getallenbrabbelaars luistert, en hen fowardt.

Daar mag je zelf eerst even lekker over doorvoelen.

Je merkt het steeds weer:

Zowel ons waarnemen als ons (zelf)bewustzijn zijn vernaggeld (die 2 zijn natuurlijk verbonden).

Maar nu dus niet meer. Je hebt nu dus een nieuwe sport te beoefenen.

 

Advertenties