Wie wordt er nu eigenlijk gefaciliteerd? Versie 2.

Wie wordt er nu eigenlijk gefaciliteerd door de regering?

Ik kies ervoor om samen te leven vanuit basisinkomens en ik word hierin helemaal niet gefaciliteerd door de regering. De tegenstanders van het basisinkomen worden wel degelijk gefaciliteerd; dat is de huidige gang van zaken tenslotte: we leven niet samen vanuit basisinkomens, dus de tegenstanders zijn op dit moment gefaciliteerd.

Wat gebeurt er als wij als voorstanders van het basisinkomen ook onderling worden gefaciliteerd?

Hoe zou dat kunnen en welke dynamieksveranderingen ontstaan er dan?

Hoe we als voorstanders gefaciliteerd kunnen worden

Ons faciliteren is heel eenvoudig:

  • Een centrale basisinkomensrekening (hier verder CBR genoemd)
  • Wij maken 10% van het geld dat naar ons toekomt, over naar de CBR
  • Wat we naar de CBR laten stromen, trekken we af bij belastingaangifte

Zo is 10% van ons belastinggeld verlegd naar het samenleven vanuit basisinkomens, zonder dat daar een complexe systeemwijziging voor nodig is.

Banken kunnen ons hierin ook mooi faciliteren door een nieuwe optie in te bouwen bij onze bankrekeningen: de optie om voortaan bij iedere transactie die aan ons wordt overgemaakt, automatisch x% te laten doorstromen naar de CBR.

Vanuit de CBR wordt het basisinkomen overgemaakt naar mensen die ook voorstanders van het basisinkomen zijn, en dus ook de doorstroomfunctionaliteit hebben aangezet bij hun bankrekening.

18-26 jarigen uit de oude dynamieken bevrijden

We kunnen op deze manier de volgende generatie jongvolwassenen in ons midden het samenleven bieden dat bij hen hoort.

Binnen de 18-26 jarigen bevinden zich zowel mensen met een uitkering als zonder een uitkering. Met werk, zonder werk. Met geld, zonder geld. Met studie, zonder studie. Met en zonder ambitie. Met en zonder kinderen. Met en zonder gezondheidsproblemen.

Kortom, ze zijn niet een afgescheiden subgroep, maar een subsamenleving. En precies dat is waar het basisinkomen voor staat; het gaat om het onderlinge relateren dat verandert doordat mensen hun vrije levenstoegang hebben met het basisinkomen. Het gaat ons niet om een mens, maar om het onderlinge relateren dat verandert door het basisinkomen. De dualistische afscheidingen zijn daarin opgelost.

De dynamieksverandering die dan optreedt

Door een deel van ons belastinggeld te verleggen naar het normale samenleven van de volgende generaties, zetten we een trein in gang waar anderen later ook op kunnen springen, als ze zichzelf in ons beginnen te herkennen en beginnen te herkennen wat de transmuterende krachten van de nieuwe dynamieken zijn.

De 18-26 jarigen zijn vanuit basisinkomens een generatie van vrije levenskracht. Zij zijn daarmee dan ook de ware vrije markt. Zij kunnen toch wel bestaan, no matter what. En dus kunnen ze zelf beslissen of ze een tijdelijk contract wel of niet de moeite waard vinden, of dat ze een bepaald loon wel of niet de moeite vinden. Ze hebben daar geen vakbonden meer voor nodig, geen wetten, niets.

Denk ook eens aan de thuiszorg: de jonge generatie die doodziek wordt van het totaal onverbonden snel, snel, snel, snel alles moeten doen en iedere minuut te moeten administreren. De volgende generatie kan nu eisen stellen vanuit professionele werkbeleving, en kan ook eigen nieuwe zorgvormen introduceren…… mooi zo.

Ze hoeven ook geen robot op de bank neer te zetten bij hun opa en oma, als surrogaat bezoek. Ze kunnen zelf op bezoek. Het argument dat het leven op aarde geen tijd heeft en zichzelf dus moet laten vervangen door pratend metaal, het orgastisch hoogtepunt van een aantal mensen onder ons, is dus al voorbij voordat het begonnen is.

Door simpelweg de volgende generatie het normale samenleven te bieden.

Het gaat daarin niet om het ik-perspectief (ik wil dat het voor mijn kinderen goed gaat, jij wilt dat het voor jouw kinderen goed gaat). Het gaat om het heelheidsperspectief: we willen dat hun onderlinge samenleven vanuit de natuurlijke souplesse van het leven gaat.

Omdat de rest ondertussen nog steeds in de oude dynamieken blijft verzanden, krijgt de volgende generatie op deze manier een gigantische concurrentievoorsprong op de werkmarkt, de ondernemersmarkt, de woonmarkt, de reismarkt.

Ze kunnen samenwonen zoveel ze willen als ze niet werken, want er is niemand die een agressieve sociale dienst op hun stoep neerzet. Ze kunnen lekker door heel Europa heen airbenb-en en her en der werken waar ze willen. Bijvoorbeeld door lezingen te geven over het normale samenleven. Ze hoeven geen mensonterende baantjes meer aan te nemen, zoals het werken bij de sociale dienst, waar je opgeleid wordt om je medemens te schofferen. Om over het doden van mensen in een oorlog buiten jouzelf, nog maar te zwijgen.

De volgende generatie heeft haar vrije levensexpansie terug, is op deze manier uit de gijzeling van de oude dynamieken bevrijd.

Wat maakt dit nu eigenlijk zichtbaar?

Wat er voor jou zichtbaar wordt bij alles wat je leest (in dit artikel of in een ander artikel), dat is afhankelijk van de staat van jouw bewustzijn.

Ben je er nog altijd van overtuigd dat er wel eerst uitgerekend moet worden of het basisinkomen überhaupt wel kan? Of zie je al in dat die berekeningen helemaal niet nodig zijn?

Je weet al dat we het basisinkomen sowieso niet voor iedereen hoeven te realiseren. De tegenstanders zijn tenslotte al uit het plaatje verdwenen.

Maar al zou wel degelijk iedereen vanuit basisinkomens willen samenleven, dan nog zijn er geen berekeningen nodig. Er is namelijk een bewustzijnskracht die zelf al alles verklaart.

Ik heb het over bestaansgeld. Zij is onze bewustzijnskracht.

We weten inmiddels allemaal dat het niets kost om betaalmiddel voor ons aan te maken. Het is gewoon een getalletje in een spreadsheet. Het betaalmiddel om samen te bestaan kan dus gewoon voor ons aangemaakt worden. Kost niets. En er zijn geen berekeningen voor nodig, want we kennen allemaal ons eigen getal al.

Mijn getal is ongeveer 1250 iedere maand. De jouwe misschien 1350. Jouw getal lijkt dus groter dan de mijne, maar beide getallen drukken precies hetzelfde uit: dat we niets kosten.1250 keer een niets kostend getal in een spreadsheet kost evenveel als 1350 keer een niets kostend getal: het kost beiden niets. Lees: jij en ik kosten een ander niets, ongeacht wat ons getal is. Het beschikbaar laten komen van dit getal als betaalmiddel kost niets.

Je begrijpt nu waarom het zo belangrijk is dat we aan onszelf refereren.

Samen bestaan kost niets. En dat maken we operationeel, toepasbaar, refereerbaar, bespreekbaar, zichtbaar, uitwisselbaar, via bestaansgeld.

Ons niets kostend bestaan(sgeld) is de bewustzijnskracht die zelf alles verklaart. Ze is ons nieuwe onderscheidend vermogen dat dwars door alles heen kijkt.

Je ziet dus dat de voorstanders van het basisinkomen het bij het rechte eind hebben; we horen inderdaad zonder meer ons betaalmiddel te hebben. ‘De ander’ in ons relateren hoort in vrije levenskracht te zijn.

Het maakt zichtbaar dat we als de voorstanders van het basisinkomen, het kunnen leven van onze eigen schoonheid dienen terug te claimen.

Het oude zicht dat uit elkaar spat door onze niets kostendheid

We kosten niets. En dat toont dat het basisinkomen klopt, dat ze niet een gunst is, maar ons oorspronkelijke bezit; ze is de uiting van onze vrije levenstoegang.

Het basisinkomen gaat dan ook niet om ‘geven’, alsof het een gunst is van de een naar de ander, maar om teruggeven. Het had ons nooit ontnomen mogen worden. Het werd ons doelbewust ontnomen, onze vrije levenstoegang werd ons doelbewust ontnomen, om het leven in weerloze staat te brengen, zodat de onderdrukkers van ooit met het leven konden sollen zoveel ze wilden. En kijk wat ze ervan gemaakt hebben.

Nu kijken we daar dwars doorheen. Het beperkte zicht dat ‘leidende’ mannen ons eeuwenlang hebben opgedrongen, spat uit elkaar door ons zelfbewustzijn dat we niets kosten.

Het leven blijkt dus helemaal niet afhankelijk te zijn van economische rekenaars. Het leven blijkt helemaal niet afhankelijk te zijn van de beurs. De ene mens blijkt helemaal niet afhankelijk te zijn van het werk van een ander mens. Het betaalmiddel dat we nodig hebben om te bestaan kan gewoon aangemaakt worden. Kost niets.

Het gebied van de dialoog is veranderd, onze referenties zijn veranderd

We moeten het samenleven dus weer in haar normale context terugbrengen. En je weet nu hoe dat begint: door ervoor te zorgen dat er überhaupt mensen in ons midden vanuit basisinkomens kunnen leven.

We hebben daarin geen enkele verplichting richting ‘de maatschappij’ die zichzelf allergisch verklaart voor bewustzijn. Als volwassenen hebben we alleen maar een verplichting naar onszelf en naar het samenleven van de volgende generaties.

We moeten onze normale volwassen rol dus terug zien te vinden in onszelf en ons niet laten afleiden door ‘de huidige staat van de maatschappij, als zou die arme, arme, arme maatschappij eerst nog iets van ons tegoed hebben’.

Iedere volwassene dient ten eerste verantwoordelijkheid te nemen naar zichzelf.

Er zijn een paar miljoen mensen in ons midden de armoede in geduwd door de oude mannelijke manier van samenleven, die zegt dat hij uitgerekend heeft dat dat nu eenmaal moet, mensen de armoede induwen. Ons herstelde zelfbewustzijn kijkt hier nu dwars doorheen.

Deze weggeduwde volwassenen dienen verantwoordelijkheid voor zichzelf te nemen. Ze kunnen met zijn allen gaan crowd suen en eisen dat ze direct en voorgoed met rust worden gelaten, met behoud van hun uitkeringen, wat dus als basisinkomen fungeert.

Ik heb geen uitkering, maar mocht ik die ooit nodig hebben, dan zal ook ik ziekelijk behandeld worden door de sociale dienst. Het gaat dus ook wel degelijk over mij. Ik zal dus aansluiten als een dergelijk crowd suing proces in gang gezet wordt.

Volwassenen die niet voor zichzelf willen gaan staan, zijn het oude tijdperk. We gaan dus niet tegen de volgende generatie zeggen: ‘Oh, volwassenen mogen gewoon als hangkracht op jullie rug gaan zitten hoor, als ze zich maar zo hard mogelijk beroepen op het per se niet willen ontwikkelen van hun zelfbewustzijn, want dan ben jij ineens verantwoordelijk voor hen..’ Ja dat zal toch zeker niet.

Een miljoen mensen die ieder 50 cent inleggen, hebben samen 500.000 euro om te gaan crowd suen, waarvoor ze juridische professionals kunnen inhuren om te eisen dat ze direct en voorgoed met rust worden gelaten, met behoud van hun uitkeringen.

Dus nee, we gaan niet tegen de volgende generatie zeggen dat ze zich moeten laten gijzelen door alle berichten van armoede. We vertellen hen juist dat ze in eigen samenleven die armoede niet meer horen te creëren (basisinkomens dus), en dat alle volwassenen die door een echo uit het verleden nu nog altijd de armoede in zijn geduwd, samen een mega crowd kracht zijn, dus laten ze die crowd kracht maar gewoon voor zichzelf toepassen. En doen ze dat niet, nou, daar voelen ze dan zelf blijkbaar een groot belang bij.

Ook zonder de regering bevrijden we de volgende generatie

We herkennen nu wie en wat er nou precies door de regering gefaciliteerd wordt; de regering faciliteert dat de oude dynamieken hun expansieruimte blijven behouden, door het wegduwen van het normale samenleven.

Als we ons eigen samenleven met de volgende generaties daarvan willen bevrijden, dan dienen we zonder meer die x% naar hen door te laten stromen. Dus ook als we het nog niet van onze belastingen af kunnen trekken. Door de x% maandelijks naar de volgende generatie door te laten stromen, bevrijden we hen 1 voor 1 uit de oude dynamieken.

En dan huren we vervolgens de jonge juridische professionals onder hen in (de oude professionals hebben niets op eigen kracht betekent, dus waarom zouden we die inhuren), om bij de rechter te eisen dat we het geld dat we laten doorstromen naar het basisinkomen, bij belastingaangifte kunnen aftrekken. En we huren hen in om te eisen dat iedereen met een vorm van uitkering direct en voorgoed met rust wordt gelaten, met behoud van hun uitkering basisinkomen.

We huren alleen nog professionals binnen onze eigen normale manier van samenleven in. Zo blijven we in alles de normale levensdynamieken bevestigen.

De regering hoeft dus maar weinig te doen om ons te faciliteren. Je ziet dat het vooral om onze eigen bewuste keuzes gaat. Als we die keuzes niet maken en niet positioneren, dan hoeft de regering ze ook niet te faciliteren.

============================

Dit is een ‘high-end’ artikel, voor mensen die al ver in hun bewustzijn zijn rondom ons niets kostend bestaan.

In juli 2018 verscheen er een artikel van mij, in het blad Spiegelbeeld, waarin ik het ook heb over de vraag wie er nou eigenlijk gefaciliteerd wordt. Daarin heb ik het bewust niet over bestaansgeld, alleen over het basisinkomen, en begin ik weer even bij het begin……

Advertenties