Zicht op de verborgen opportunist

Als je tot aan dit artikel bent gekomen, en toch nog geen stap verzet hebt, maar jij je wel ergert aan alle ‘negativiteit’ die je in allerlei artikelen hier tegen bent gekomen, waarin ik de agressie aanwijs die alsmaar doorgaat, dan heb je dus de opportunist in jouzelf gevonden: verschoond willen blijven van het aangewezen worden met wat voor agressie iedereen de naar buiten geduwde mensen in de steek laat, het recht claimen om in jouw eigen niets doen, alleen maar vergast te worden op prachtige euforische artikelen. Toch?

Zicht op de verborgen opportunist, nu niet meer verborgen.

De opportunist als het virus dat het leven mee te dragen heeft.

Je ziet het: het ziekmakende virus dat het leven voortdurend met zich mee moet dragen, is eenvoudig zichtbaar te maken. Niet alleen op individueel niveau, ook op collectief niveau. Laten we daar even naar kijken:

Deel de huidige samenleving op in twee groepen:

A: Iedereen die in het hier-en-nu een vorm van uitkering heeft
B: De werkenden en vermogenden die denken dat ze die uitkeringen betalen

Groep A laten we voorgoed met rust, met behoud van hun uitkering basisinkomen. Dus ook als ze gaan werken, behouden ze hun basisinkomen.

Groep A breidt dus niet uit. Dus als er in groep B vanaf nu mensen uitvallen, geen werk meer hebben, worden die niet alsnog bij groep A gerekend. Zo is groep A bij deze gedefinieerd, wat belangrijk is, om de verborgen opportunist waar te kunnen nemen.

Je ziet dat er nu onmiddellijk een subgroep zichtbaar wordt in groep B; dat is iedereen in groep B, die nu direct hun baan verliezen, omdat groep A met rust gelaten wordt. Dat is iedereen in de uitkeringstructuren maar ook iedereen die op de 1 of andere manier voor die uitkeringsstructuren werkt: degenen die de gebouwen onderhouden, de scholingen bieden, de coaches, werkintegratoren, en noem maar op. Ze verliezen ook een heleboel werk. Mogelijk wel tot aan uitval: zonder werk komen te zitten.

Dat is de groep opportunisten. Het zijn de mensen die er baat bij hebben dat mensen In Ons Midden lastig gevallen worden in hun vrije bestaan. En deze groep opportunisten is een gigantisch grote groep. En hebben vaak tonnen extra geld voor zichzelf aangemaakt, bij de banken. Wat ze nu niet meer kunnen aflossen, omdat ze geen opportunistisch werk meer hebben.

Bega niet de vergissing om te denken dat deze mensen nu ‘ook een uitkering’ moeten krijgen. Die hebben ze al. Ze worden voor hun huidige werk volledig via belastinggeld betaald. En ze doen daar niets nuttig voor. Mensen lastig vallen in hun vrije levenstoegang, is niet nuttig. Dus laten ze er maar gewoon mee stoppen. Hen dan toch doorbetalen maakt dus geen enkel verschil: dat deden de belastingbetalers toch al. Er kan dus gezegd worden: iedereen in de opportunistische groep, die nu hun werk verliest, krijgt toch nog uitbetaald, tot aan 1000 euro per maand. Meer niet natuurlijk, niet meer dan bestaansgeldhoogte. Dus daarmee lost al aardig wat belastinggeld op.

En door de gigantische schuld die zij samen hebben (de tonnen extra geld die ze voor zichzelf aangemaakt hebben bij de bank, wat ze nu niet meer kunnen aflossen), om te zetten in verbinding, zie je een verandering ontstaan.

Verbinding?

Ja verbinding.

Ze hebben afstand genomen van een ander, door tonnen extra geld voor zichzelf aan te maken, terwijl een ander dat niet mag (de mensen in groep A). Ze hebben zichzelf dus opportunistisch afgescheiden van degenen die ze lopen te controleren. En nu deze mogelijkheid tot opportunisme van hen afgenomen is, zitten ze in grote problemen; ze kunnen hun schulden niet meer aflossen. Hun opportunistische aanwezigheid is hen dus fataal geworden.

En nu kan ik hier wel uitleggen wat ik met ‘het omzetten naar verbinding’ bedoel, maar waarom zou ik dat hier doen? Waarom zou ik hen willen redden van de shit waar ze in terecht komen? Ze vinden het toch stuk voor stuk ook helemaal geen probleem wat ze anderen aandoen? Waarom zou ik met een mooie oplossing voor hen willen komen? Ik denk er niet aan. Ik hou hun opportunisme zichtbaar.

Lees het begin van deze tekst nog een keertje.

Advertenties